“อยากจัดการเฉียวถิง เด็กคนนี้ดูไม่มีหวังหรอก” ความเร็วไล่ตามเฉียวถิงไม่ทัน ต่อให้พละกำลังแข็งแกร่งอีกสักแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ดวงหน้าผู้อำนวยการเผยความเสียใจเล็กน้อย ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีคนที่เลือกต่อสู้ระยะประชิด แต่ดันเป็นอัจฉริยะแค่เฉพาะทาง
ถังอวี้กลับทอดสายตาไปยังหลี่หลานเฟิงที่ชมการต่อสู้อยู่ด้านข้างเงียบๆ ด้วยความใจเย็น เทียบกับหลิงเทียนหมายเลขสองที่ปรากฏตัวขึ้นมาใหม่คนนี้ ถังอวี้ให้ความสำคัญกับหลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดคนนี้มากกว่า ตราบใดที่คนผู้นี้ยังอยู่ ถังอวี้ไม่แน่ใจว่าหลิงเทียนหมายเลขสองจะไม่มีการคุกคามใดๆ ต่อเฉียวถิงเหมือนอย่างที่ผู้อำนวยการว่าไว้จริงๆ หรือเปล่า ความเยือกเย็นและความไร้ปรานีที่หลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดแสดงออกมาในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ทำให้ถังอวี้อดเกิดความกังวลขึ้นในใจไม่ได้เหมือนกัน
ผู้อำนวยการสังเกตเห็นสายตาของถังอวี้เช่นเดียวกัน เขาเห็นแบบนั้นก็เคาะศีรษะทีหนึ่งด้วยความหงุดหงิด เอ่ยด้วยรอยยิ้มขื่นว่า “เอาเถอะ ฉันลืมหมอนี่ไปเลย ดูเหมือนฉันจะพูดเร็วเกินไป ขอเพียงข้างกายเจ้าหนูสัตว์ประหลาดนั่นยังมีเพื่อนร่วมทีมอยู่ ก็ยังพูดไม่ได้จริงๆ ว่าเจ้าหนูนั่นจะคุกคามเฉียวถิงไม่ได้”
หลังจากที่เฉียวถิงประมือกับฉีหลงสองสามกระบวนท่าอย่างอดทน เขาก็มองตื้นลึกหนาบางของฉีหลงออกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว เก่งด้านการต่อสู้ระยะประชิดมาก แต่ว่าเสียเปรียบด้านความเร็วของหุ่นรบ ถ้าเกิดหุ่นรบท
