งตัดสินตำแหน่งที่เป็นอันตรายอย่างแท้จริงได้ ต่อให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขาไม่อาจตัดสินได้ ฉีหลงที่คุ้นชินกับลางสังหรณ์แบบนี้ของตัวเองแล้วจึงกวัดแกว่งดาบยักษ์ของตัวเองไปยังตำแหน่งพวกนั้นโดยไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย
“บัดซบ!” เฉียวถิงเห็นการโจมตีชุดนี้ถูกหลิงเทียนหมายเลขสองต้านรับได้โดยที่ไม่สามารถอธิบาย พบพานอุปสรรคซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้เฉียวถิงยากจะสะกดกลั้นไฟโทสะในใจได้อีก ไฟโทสะนี้ทำให้ความเร็วมือของเขาพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง นิ้วมือที่เดิมทีเป็นเงาซ้อนทับกันเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่า
ฉีหลงพลันรู้สึกถึงวิกฤติแล่นวาบขึ้นในใจ เขาขับหุ่นรบให้หลบออกทันทีโดยไม่ใคร่ครวญเลยสักนิดเดียว เวลานี้เอง จุดอ่อนเรื่องความเร็วของหุ่นรบได้เผยออกมาอย่างเป็นทางการ ถึงแม้ปฏิกิริยาตอบสนองของฉีหลงเรียกได้ว่าฉับไว แต่ความเร็วของหุ่นรบที่อืดอาดยังคงทำให้เขาหลบเท้าของเฉียวถิงที่มาอย่างเหนือความคาดหมายนี้ไม่ได้หมด
เสียง ‘ตูม’ ดังสนั่น เฉียวถิงใช้ขาขวาที่หลงเหลืออยู่ของหุ่นรบตัวเองเตะใส่เอวฉีหลงอย่างโหดเหี้ยม เรี่ยวแรงมหาศาลซัดหุ่นรบของฉีหลงกระเด็นลอยออกไป เฉียวถิงกำลังคิดจะฉวยโอกาสไล่โจมตีต่อ ทันใดนั้นหัวใจของเขาสัมผัสได้ถึงวิกฤติสายหนึ่งอีกครั้ง หุ่นรบของเขาที่กำลังพุ่งไปข้างหน้าหยุดชะงักโดยพลัน ไม่เพียงแค่นั้น หุ่นรบของเฉียวถิงยังเอนไปด้านหลัง สองมือเงื้อมีดคลื่นแม่เหล็กขึ้นสูง ทำท่าไขว้กันออกมา
‘ตึง!’ เสียงหนัก
