รโจมตีที่อยู่เหนือความคาดหมายนี้ของหุ่นรบหลี่หลานเฟิงก็เข้าใจทันทีว่านี่คืออะไร เขาทิ้งดาบยักษ์ในมือด้วยความลิงโลดมาก จากนั้นก็กระโจนเข้าไปทั่วทั้งร่าง
โอกาสดีขนาดนี้ ถ้าเกิดเขาไม่พุ่งเข้าไประเบิดตัวเอง นั่นก็ทำผิดต่อลูกพี่ของเขาที่ฝึกสอนโหมดนรกให้เขาตลอดหลายปีที่ผ่านมามากเกินไปแล้ว ฉีหลงรู้ดีว่า โอกาสระเบิดตัวเองมาเพียงชั่วประเดี๋ยวเดียว เขาจะมัวลังเลไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
เฉียวถิงที่โดนหลี่หลานเฟิงรัดไว้อย่างแน่นหนาจนไม่อาจสลัดหลุดได้ชั่วขณะ เห็นฉีหลงที่อยู่ตรงหน้าพุ่งเข้ามากอดเขาไว้แน่นๆ เฉียวถิงก็ขุ่นแค้นใจอย่างยิ่งยวด ตะโกนดังๆ ว่า “ปล่อยฉันนะ!”
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉียวถิงรู้สึกได้ถึงความอัปยศอดสู เห็นได้ชัดว่าเขามีความสามารถกำจัดศัตรูตรงหน้าได้ทั้งหมด ทว่าเนื่องจากความเลินเล่อของเขาเลยติดกับของคู่ต่อสู้ ความคับแค้นใจที่ได้แต่สิ้นหวังรอความตายจู่โจมตรงเข้ามาที่อกจนแทบจะทำให้เขาสลบเหมือด
