เฉียวถิงเจอ พอกล่าวถึงตรงนี้ ผู้อำนวยการก็อดส่ายหน้าถอนหายใจไม่ได้และเอ่ยว่า “บอกตามตรง วิธีการของหมายเลขสิบเอ็ดคนนี้เกินเลยไปหน่อย เขาไม่รีรอที่จะสละเพื่อนร่วมทีมของตัวเองเพื่อหยุดเฉียวถิงเลย” เขาที่เกษียณแล้วหวงแหนพวกเพื่อนร่วมรบเก่าแก่ที่เคยต่อสู้ร่วมกันอย่างยิ่ง ดังนั้นเลยไม่อาจยอมรับพฤติกรรมแบบนี้ได้นิดหน่อย
“ถ้าเกิดหลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดไม่ทำแบบนี้ หลิงเทียนหมายเลขหกกับหมายเลขเจ็ดจะต้องโดนเฉียวถิงฆ่าทิ้งและขับออกจากสนามทันทีอย่างไม่ต้องสงสัยเลยครับ” ถังอวี้กลับเห็นค้าน “ในเมื่อจุดจบเหมือนกัน ไม่สู้ต่อสู้หลังชนฝาดีกว่า บางทีอาจจะทำให้เพื่อนร่วมทีมของตัวเองไม่ต้องตายอย่างเสียเปล่าขนาดนั้นก็ได้”
“นอกจากนี้ ผู้อำนวยการครับ นี่เป็นโลกเสมือนจริง การเสียชีวิตไม่ใช่การตายที่แท้จริงนะครับ” ถังอวี้เตือนผู้อำนวยการว่าโลกเสมือนจริงยังคงแตกต่างจากโลกความเป็นจริง
“ฉันแค่กลัวว่า เด็กพวกนี้จะติดนิสัยจากในนี้เข้า นั่นก็คือตราบใดที่ได้รับชัยชนะ ก็ฃสังเวยทุกอย่างที่สามารถสละทิ้งได้น่ะสิ…” ถึงแม้โรงเรียนทหารจะมีการแข่งขันอย่างดุเดือด แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่สนามรบที่แท้จริง ที่นี่สามารถทำตัวอำมหิตไร้ความปรานีแบบนี้ได้ ทว่าพวกเขาจะยิ่งไม่สนใจทุกสิ่งทุกอย่างในสนามรบหรือเปล่า? ผู้อำนวยการอดเกิดความกังวลแบบนี้ขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“บางครั้ง ต่อให้ไม่อยากสังเวยก็จำเป็นต้องสังเวยชีวิตนะครับ” คำพูด
