่ใคร่ครวญเลยสักนิดเดียว ปืนลำแสงในมือสาดลำแสงนับไม่ถ้วนอย่างบ้าคลั่ง อยากให้เฉียวถิงหวั่นเกรงในใจสักเล็กน้อย แล้วละทิ้งการโจมตีสกัดครั้งนี้
‘แกรกๆๆ!’ เวลานี้เอง จู่ๆ หลี่หลานเฟิงรู้สึกว่าปากกระบอกปืนไม่มีลำแสงแล้ว เขารู้ดีแก่ใจเอเนอร์จอนของปืนลำแสงจะต้องถูกใช้จนหมดเกลี้ยงแล้วแน่นอน
บ้านรั่วแล้วฝนยังตกกระหน่ำทั้งคืนอีก[footnoteRef:1] หลี่หลานเฟิงที่ขุ่นเคืองใจอย่างหาใดเปรียบรู้ว่าตอนนี้จำเป็นต้องช่วงชิงเวลาทุกวินาที เขากดปุ่มบนแผงควบคุมอย่างเฉียบขาด จากนั้นก็เห็นช่องสักอันตรงเอวของหุ่นรบหลี่หลานเฟิงพลันดีดวัตถุรูปทรงก้อนขึ้นมา ก่อนที่มันจะทะยานไปในอากาศ [1: หมายถึงสถานการณ์มันเเย่อยู่เเล้ว มันก็เเย่มากขึ้นไปอีก]
ชั่วพริบตาเดียวนั้น มือทั้งสองข้างของหุ่นรบที่เดิมทีควรจะแสดงท่าทีงุ่มง่าม ยามนี้กลับใช้แรงดึงด้ามจับด้านหลังของปืนลำแสงไว้ด้วยความปราดเปรียวสุดขีด วัตถุรูปทรงก้อนพลันร่วงลงมาจากบนด้ามจับด้านหลัง ในเวลาเดียวกัน มือซ้ายของหุ่นรบก็คว้าวัตถุรูปทรงก้อนที่บินมาถึงตรงหน้าอกนั้นได้พอดี ก่อนจะเห็นนิ้วมือของหุ่นรบโบกสะบัด วัตถุรูปทรงก้อนถูกยัดเข้าไปในด้ามจับท้ายปืนลำแสงในชั่วพริบตา
นี่ดูเหมือนเป็นการเคลื่อนไหวที่กลับไปกลับมาสุดขีด ทว่าความจริงแล้วเสร็จสิ้นภายในพริบตาเดียวเท่านั้น ปืนลำแสงที่ได้รับตลับพลังงานใหม่ก็เปล่งลำแสงนับไม่ถ้วนออกมาอีกครั้ง ก่อนจะยิงใส่เฉียวถิงอย่างคลุ้มคลั่ง
บ
