หมือนด้อยกว่าแต่สองระดับ ทว่าสองระดับนี้กลับแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
อู่จย่งถูกสังหารทิ้งในชั่ววินาที ไม่มีโอกาสได้ระเบิดตัวเองก็พ่ายแพ้ออกจากสนามไปแล้ว อู่จย่งถูกออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักขับไล่ออกจากโลกหุ่นรบท่ามกลางความปวดร้าว ในจุดล็อกอิน อู่จย่งคุกเข่าลงบนพื้นอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ เขาขุ่นแค้นใจมาก ในชั่วพริบตานั้นทำไมเขาตัดสินใจเปิดใช้โล่แสงจนถึงขีดสุด แต่ไม่กดปุ่มระเบิดตัวเองไปเลยนะ?
“อย่างที่คิดไว้เลย ถ้าไม่เชื่อฟังคำพูดของลูกพี่หลานก็จะทำพลาด…” อู่จย่งยิ้มขื่น เขารู้ว่าสาเหตุที่ตอนนั้นเขาตัดสินใจแบบนี้เป็นเพราะในใจเขายังคงเหลือความคิดต่อสู้อยู่นิดหน่อย หวังว่าจะพิสูจน์ให้ลูกพี่หลานเห็นได้ว่า เขาไม่ได้อ่อนอย่างที่ลูกพี่หลานคิดไว้ขนาดนั้น แต่ความเป็นจริงยืนยันแล้วว่า เขาอ่อนด้อยเหมือนอย่างที่ลูกพี่หลานคาดคิดไว้แบบนั้น…
อู่จย่งถูกขับไล่ออกไปจากสนามโดยที่ไม่ได้สร้างความดีความชอบเลยแม้แต่น้อย และการพ่ายแพ้ของอู่จย่งก็ทำให้เฉียวถิงเปิดช่องว่างวงล้อมของหลิงเทียนได้แล้ว เฉียวถิงไม่ได้ไล่โจมตีต่อ หากแต่เลือกบินขึ้นหน้าหนีต่อไป
แต่คราวนี้เฉียวถิงกลับสลัดเซี่ยอี๋และหลินจงชิงทิ้งไปแ
