นอน พอซูมภาพเข้าไปดูก็เป็นอย่างที่เขาคาดการณ์เอาไว้ หุ่นรบตัวนั้นพบเห็นฉีหลงแล้วก็เร่งความเร็วพุ่งมาหาเขาราวกับดื่มยากระตุ้นเข้าไปก็ไม่ปาน นี่ทำให้เขาไม่อาจเลือกหลบหลีกได้แล้ว ฉีหลงเห็นดังนั้นก็อยากสบถเงียบๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ “เชี่ย ฉันแม่งซวยจริงๆ!”
ฉีหลงไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลูกทีมเหลยถิง หากแต่อยากรีบไปหาเฉียวถิงโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ อาศัยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดทำการล้อมปราบเฉียวถิง ดำเนินแผนการลำดับสองที่ลูกพี่ตนเองวางไว้ให้สำเร็จ ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเสียเวลาต่อสู้กับลูกทีมของเหลยถิง เพียงแต่ในเมื่อพบว่าหลีกหนีไม่ได้แล้ว ถึงแม้ในใจฉีหลงหงุดหงิดอยู่บ้าง แต่เขาก็ชักอาวุธของตัวเองออกมา ทำการเตรียมตัวต่อสู้ให้เรียบร้อยด้วยความเอาจริงเอาจัง
อันที่จริงสาเหตุที่หุ่นรบฝ่ายตรงข้ามตัวนั้นตื่นเต้นที่ได้เห็นฉีหลงขนาดนี้ก็มีเหตุผลอยู่ในระดับหนึ่ง ความจริงเขาเจอกองรบหุ่นรบของอู่จย่ง หลินจงชิงและเซี่ยอี๋ที่ตั้งขึ้นมาสามคนก่อน แต่เขาที่ฉลาดปราดเปรื่องรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของกองรบหุ่นรบอย่างแน่นอน จึงเลือกหลบหนีโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว จริงๆ แล้วเมื่อเขาตัดสินใจแบบน
