“แคกๆๆ!” ข้อสงสัยของถังอวี้ทำให้ผู้อำนวยการกระแอมไอขึ้นมาฉับพลัน เวลานี้ผู้อำนวยการอดลอบคิดไม่ได้ว่า หลิงเซียวให้สิทธิพิเศษกับลูกชายตัวเองเป็นการส่วนตัวหรือเปล่า? คิดๆ ดูแล้วนี่มีความเป็นไปได้สูงมาก ผู้อำนวยการตัดสินใจปกปิดไว้เพื่อเพื่อนต่างวัยของตัวเองที่มีมิตรภาพกันอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นเขาจึงเอ่ยอย่างกำกวมว่า “อย่าดูถูกกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนสิ สมาชิกในกลุ่มมากมายมาจากตระกูลทหาร พวกเขาคงจะรู้เรื่องพวกนี้มานานแล้วล่ะ”
สำหรับถังอวี้แล้ว คำพูดของผู้อำนวยการดูสมเหตุสมผลมาก เขาเคยอ่านข้อมูลของพวกอู่จย่งมาก่อน พวกเขามาจากตระกูลทหารจริงๆ การที่จะรู้เรื่องตัวอย่างสงครามนี้ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เหมือนกัน ดังนั้น ถังอวี้จึงปล่อยวางข้อสงสัยในใจลง แล้วตั้งใจชมการต่อสู้ด้านล่างต่อ
……
เวลานี้เอง หลิงหลานกำลังมุ่งหน้าไปหาเป้าหมายหนึ่ง ครั้งนี้ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักไม่เพียงจับเฉียวถิงโยนไปที่ห่างไกลมากๆ แล้ว ขณะเดียวกันก็โยนหลิงหลานไปไกลมากๆ ด้วยเช่นกัน ถึงแม้หุ่นรบของหลิงหลานปิดบังสายตาของทุกคนได้ ทว่ามันปกปิดออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักที่ควบคุมข้อมูลทุกอย่างไม่ได้ ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักจึงโยนหลิงหลานไปยังบริเวณสุด
