ของหลิงเทียนหมายเลขเจ็ดยอดเยี่ยมเกินไป ทำให้ทุกคนมองจนร้องอุทานด้วยความตะลึงไม่หยุด หลิงเทียนหมายเลขเจ็ดไม่ได้ลนลานเลือกใช้ปืนลำแสงยิงหักล้างการโจมตีของอีกฝ่าย และก็ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพถูกฝ่ายตรงข้ามข่มจนกลายเป็นฝ่ายรับเพราะเลือกหลบการโจมตีของอีกฝ่าย เขาแค่ขับหุ่นรบหลบอย่างใจเย็น ให้ลำแสงสายนั้นเฉียดผ่านหุ่นรบอย่างหวุดหวิดจนมันยิงใส่พื้นดิน ทรายนับไม่ถ้วนบนพื้นกระเซ็นขึ้นมา พริบตาเดียวก็ให้ดินทรายที่ตลบอบอวนเหล่านี้บดบังหุ่นรบของเขาจนพร่าเลือน
เมื่อเห็นร่างของอีกฝ่ายพลันถูกดินทรายที่กระเด็นขึ้นมาบดบัง เหลยถิงหมายเลขเก้าก็อึ้งไป ทว่าเขาไม่ได้ละทิ้งการโจมตี เขาคาดการณ์มุมที่อีกฝ่ายน่าจะหลบหนี ก่อนจะสาดลำแสงในปืนลำแสงออกมาอย่างบ้าคลั่ง
‘ปังๆๆ!’ ปืนดังติดต่อกันหลายนัด ดินทรายนับไม่ถ้วนบดบังร่างของหลิงเทียนหมายเลขเจ็ดจนหมดในชั่วพริบตา เหลยถิงหมายเลขเก้าพบว่าการโจมตีของจนคล้ายกับไม่มีผลก็ค่อยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องแล้ว เขารีบตัดสินใจถอยหลังทันที คิดจะเว้นระยะห่าง ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่แน่ใจตำแหน่งของอีกฝ่าย การเว้นระยะห่างให้มากพอเพื่อความปลอดภัยคือวิธีการป้องกัน
