บความเห็นชอบจากทุกคน เวลานี้เอง ในที่สุดหลินจงชิง เซี่ยอี๋และลั่วล่างสามคนก็นำอาหารของทุกคนมาส่ง ยังไม่ทันที่พวกเขาจะวางลงก็เห็นทุกคนพุ่งเข้ามาหาพวกเขาราวกับหมาป่าหิวโซก็ไม่ปาน
ทั้งสามคนยังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนอง วินาทีถัดมา อาหารในมือก็ถูกแย่งไปจนหมด เหลือเพียงถาดใหญ่ในมือ พวกเขาสบตากันอย่างตกตะลึง แววตาเต็มไปด้วยความงุนงง ช่วงเวลาแค่ไม่กี่นาที เพื่อนของพวกเขาก็หิวจนถึงระดับนี้แล้วเหรอ?
ความจริงแล้ว สมาชิกทีมที่รู้ความจริงไม่อยากเสียเวลาทานอาหารที่นี่เลย ถ้าหากไม่ใช่เพราะจำเป็นต้องทานอาหารเที่ยงเพื่อชดเชยพลังงานที่เสียไปละก็ พวกเขาอยากออกไปจากโรงอาหาร กลับไปยังหอพักของแต่ละคนแล้วล็อกอินเข้าสู่โลกเสมือนจริงตั้งนานแล้ว…
ต่อให้ทานกันอย่างรวดเร็ว หานจี้จวินที่ยังคงรักษาท่าทีสง่างามของตัวเองเห็นสามคนที่ยืนอึ้งอยู่หน้าประตู ในใจเขาก็ทอดถอนใจน้อยๆ เอ่ยขึ้นมาหนึ่งประโยคว่า “รีบกินข้าวเร็วเข้า เดี๋ยวเข้าไปในโลกเสมือนจริงจะมีเซอร์ไพรส์ใหญ่”
ฉีหลงที่นั่งอยู่ข้างกายหานจี้จวินได้ยินคำกล่าวก็รีบเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพยักหน้าให้หลินจงชิง ลั่วล่าง เซี่ยอี๋สามคนทันที บ่งบอกว่าเพื่อนซี้ของเขาพูดถูกต้อ
