ังประหนึ่งลูบร่างกายของสาวคนรักก็ไม่ปาน ดวงหน้านั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้มมัวเมา ทำให้คนอื่นๆ ขนลุกชันไปทั่วร่างกายอย่างควบคุมไม่อยู่
ฉีหลงที่ติดตามหลิงหลานมาตลอด ก็ได้สืบทอดสไตล์ด้านการขับหุ่นรบต่อสู้ของหลิงหลานมาเหมือนกัน เจริญรอยตามการจู่โจมประชิดตัวที่อันตรายและเร้าใจ ดังนั้นเขาจึงไม่มีความสามารถต้านทานหุ่นรบแกร่งกล้าที่บ่งบอกถึงการต่อสู้ระยะประชิดแบบนี้เลย
สีหน้าของจ้าวจวิ้นกับฉีหลงแทบจะออกมาเป็นพิมพ์เดียวกัน ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาเข้าร่วมทีมได้ไม่นานละก็ เกรงว่าคนที่เข้าร่วมทำอนาจารหุ่นรบอาจจะเพิ่มขึ้นอีกคนก็ได้ โชคดีที่เขายังควบคุมตัวเองได้เพื่อเก็บความประทับใจดีๆ ไว้ให้หัวหน้าทีมตัวเอง แน่นอนว่า เรื่องนี้จำเป็นต้องกล่าวถึง ผู้ที่มีคุณงามความดีหลักในการทำให้จ้าวจวิ้นได้สติทันเวลาไม่ได้ทำผิดพลาดออกมาก็คือ เท้าอันโหดเหี้ยมทรงพลังของหลี่หลานเฟิงที่อยู่ข้างกาย ซึ่งเหยียบหลังเท้าของจ้าวจวิ้นจนกระดูกแทบหัก
คนอื่นๆ ก็เผยสีหน้าอิจฉาออกมาเช่นเดียวกัน ยกตัวอย่างเช่น ลั่วล่าง ทว่าต่อให้ลั่วล่างอิจฉา แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นเต้นขนาดฉีหลงกับจ้าวจวิ้น เนื่องจากเขารู้ว่าหุ่นรบต่อสู้ระยะประชิดไม่ม
