ึมขึ้นมา “สถานการณ์คงไม่มีหวังมากๆ มีเพียงตอนที่เหลยถิงไม่รู้ความสามารถที่แท้จริงของเราเท่านั้น พวกเราถึงจะมีโอกาสชนะ”
คำกล่าวของเกาจิ้นอวิ๋นทำให้ทุกคนในที่แห่งนี้ใจเย็นลงทันที หัวหน้าทีมบางส่วนคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างได้ ใบหน้าเผยร่องรอยความหงุดหงิดออกมา ดูเหมือนว่าล่าสุดความสามารถของพวกเขาน่าจะถูกคนของเหลยถิงล่วงรู้แล้ว
สีหน้าของหลี่อิงเจี๋ยย่ำแย่มากเช่นกัน เขานึกถึงฉากตอนที่ถูกคนยั่วโมโหในโลกหุ่นรบ ตอนนั้นเขาข่มกลั้นโทสะตัวเองไม่อยู่ ทำการประลองบนสังเวียนกับอีกฝ่ายหลายครั้ง ถึงแม้จะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้หลายรอบ คว้ารางวัลจากชัยชนะมาได้ไม่น้อย ตอนนี้คิดดูแล้ว กลับมีลับลมคมในมากเกินไป ดูท่าเขาตกหลุมพรางของเหลยถิงเสียแล้ว
หลิงหลานกวาดตามองสีหน้าของทุกคนในห้องโถงอย่างรวดเร็ว รู้คร่าวๆ แล้วว่าคนไหนบ้างที่เคยถูกหยั่งเชิงตรวจสอบ เธอเอ่ยปากพูดว่า “ดูเหมือน พวกนายบางคนรู้สึกได้ถึงความผิดปกติแล้วสินะ แต่ว่าต่อให้ถูกเหลยถิงรู้ความสามารถที่แท้จริงของพวกนายไป ก็ไม่ได้ส่งผลต่อการประลองมากนักเหมือนกัน พวกนายไม่ต้องโมโหมากเกินไป”
ถึงแม้น้ำเสียงของหลิงหลานจะเย็นเยียบ แต่คำพูดนี้ของเธอก็ยืนยันว่าเธอไม่ได้
