ับว่ามีเรื่องในใจที่ยากจะกล่าวออกมา ท้ายที่สุดเขาเอ่ยเพียงคำพูดประโยคเดียวด้วยความขมขื่นว่า เขาอยากกลายเป็นคนที่แข็งแกร่ง สามารถควบคุมชะตาชีวิตของตัวเองได้อย่างแท้จริง
ตอนที่หลี่หลานเฟิงเอ่ยคำพูดนี้ แววตามีร่องรอยความลังเลอย่างชัดเจน แต่สิ่งที่มากกว่านั้นกลับเป็นความแน่วแน่ บางทีเขาอาจตัดสินใจเดินไปบนเส้นทางนี้โดยที่ไม่มีความมั่นใจอะไรเลย แค่ไม่อยากยอมศิโรราบต่อชะตาชีวิตเท่านั้น ต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยชีวิต เขาก็จะเดิมพันสักครั้ง
เมื่อเห็นหลี่หลานเฟิงที่เป็นแบบนี้ หลิงหลานก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ ถึงแม้ตอนนั้นเธอถูกบังคับให้ปลอมตัวเป็นผู้ชายอย่างไม่มีทางเลือก ทว่าการกระทำทุกอย่างของเธอ ความพยายามของเธอในเวลาต่อมา ไม่ใช่ว่าเป็นการทำเพื่ออยากควบคุมชะตาชีวิตของตัวเองอย่างแท้จริงเหมือนกันเหรอ?
หลิงหลานเข้าอกเข้าใจ เธอนึกถึงฐานะของหลี่หลานเฟิง เขาย่ำแย่ยิ่งกว่าเธอเสียอีก เป็นแค่ลูกหลานสายรองคนหนึ่งของตระกูลหลี่เท่านั้น ถึงแม้ไม่รู้แน่ชัดว่าตระกูลหลี่เป็นตระกูลแบบไหนกันแน่ แต่เธอที่อ่านนิยายประเภทต่างๆ มากมายในชาติก่อนสามารถจินตนาการออกว่า ลูกหลานสายรองคนหนึ่งอยากมีสิทธิ์มีเสียงอย่างแท้จริง เป