วนเห็นสีหน้าหวั่นกลัวของหลี่ซื่ออวี๋ ก็รู้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง รูปโฉมของหลี่อินเฟยถูกฉางซินหยวนโยนทิ้งไปที่ด้านหลังสมองอย่างรวดเร็ว เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ซื่ออวี๋ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
มือขวาของหลี่ซื่ออวี๋ปิดปากตัวเองทันทีราวกับกลัวว่าตัวเองจะกรีดร้องขึ้นมา ไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะทำให้ตัวเองใจเย็นลง แล้วค่อยลดมือขวาลง รีบร้อนตอบกลับมาว่า “ซินหยวน จู่ๆ ฉันนึกได้ว่ามีเรื่องสำคัญที่ยังจัดการไม่เสร็จ ฉันต้องรีบไปเดี๋ยวนี้ รบกวนนายช่วยขอลากับหัวหน้าแทนฉันทีนะ”
สีหน้าเคร่งขรึมของหลี่ซื่ออวี๋ทำให้ฉางซินหยวนเข้าใจว่า อีกฝ่ายจะต้องมีเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง เขารีบพยักหน้าบ่งบอกว่าจะถ่ายทอดคำพูดให้อย่างแน่นอน ส่วนหลี่ซื่ออวี๋ก็ไม่มีความอดทนอยู่ในคอนเสิร์ตอีกต่อไป และวิ่งออกไปจากสนามกีฬาด้วยความรีบร้อน
เมื่อมาถึงด้านนอกสนามกีฬา สายลมเย็นสบายโชยมา ทำให้สมองของหลี่ซื่ออวี๋ที่เดิมทีตื่นตะลึงแจ่มใสมากขึ้นทันที เนื่องจากทุกคนในโรงเรียนทหาต่างเพ่งความสนใจไปที่คอนเสิร์ตของหลี่อินเฟย หากไม่ได้อยู่ในสนามดูคอนเสิร์ต ก็จะอยู่ในหอพักของตัวเองล็อกอินเข้าไปในโลกในโลกเสมือนจริงดูไลฟ์สด เวลานี้ด้าน
