เมื่อพวกหลิงหลานมาถึงเขตที่พัก สนามรบก็ถูกจัดการจนถึงช่วงสุดท้ายแล้ว สำหรับผู้รุกรานแล้ว หลิงเซียวที่ลอยสูงอยู่กลางอากาศประหนึ่งภูเขาลูกใหญ่ กดดันพวกเขาจนหายใจไม่ออก กอปรกับขอเพียงมีใครพยายามสู้ตาย ลำแสงของหลิงเซียวก็จะโจมตีใส่อีกฝ่าย สังหารทิ้งทันทีโดยไม่มีความปรานีเลยแม้แต่น้อย
พลังรบแบบนี้ทำให้ผู้รุกรานทุกคนไม่มีความคิดที่จะต่อสู้โดยสิ้นเชิงแล้ว สาเหตุที่พวกเขาไม่วางอาวุธยอมจำนนเป็นเพราะในใจพวกเขายังคงกอดความหวังลมๆ แล้งๆ สุดท้ายเอาไว้ ภาวนาว่ากองยานรบในอวกาศสามารถร่อนลงมาที่ดาวซินสิง ขัดขวางหลิงเซียวช่วยเหลือพวกเขาออกไป
แน่นอนว่าพวกเขาผิดหวังในท้ายที่สุด เนื่องจากไม่นานกองกำลังภาคพื้นดินส่งภาพถ่ายมาจากดาวเทียมที่สัญญาณกลับมาเป็นปกติแล้วไปให้พวกเขา เมื่อพวกเขาเห็นว่าเวลานี้ความหวังสุดท้ายของพวกเขากำลังถูกกองยานรบใหญ่ที่รีบมาสี่กองรุมทำลาย หลังจากที่เอาตัวเองไม่รอดแล้วก็ยังไม่มีโชคอีก พวกเขาจึงพากันวางอาวุธ ประกาศยอมแพ้กลายเป็นเชลยของสหพันธรัฐหัวเซี่ย
เนื่องจากไม่มียานอวกาศ หุ่นรบที่มีระดับต่ำกว่าหุ่นรบระดับราชันลงไปล้วนไม่อาจอาศัยแรงขับเคลื่อนของตัวหุ่นรบสลัดหลุดจากแรงโน้มถ่วงกลับไปที่อวกาศไ
