การตัดสินใจของหลิงหลานเกิดขึ้นแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น จากนั้นก็เห็นดาบแสงของหุ่นรบระดับพิเศษตัวนั้นแทงไปที่ห้องคนขับของหลี่หลานเฟิงอย่างอำมหิต ผู้ควบคุมหุ่นรบทุกคนต่างรู้ว่า เมื่อทำลายห้องคนขับของคู่ต่อสู้แล้วก็หมายความว่าสิ้นสุดการต่อสู้ เป็นเจ้าของชัยชนะในท้ายที่สุด
“หลบสิ!”
“ระวัง!”
“อันตราย!”
สมาชิกคนอื่นๆ ของทีมหลิงหลานที่ชมการต่อสู้เห็นฉากอันตรายนี้ก็ได้แต่ร้องอุทานขึ้นมาอย่างอับจนหนทาง เนื่องจากฉีหลงกับลั่วล่างไม่เชี่ยวชาญการโจมตีระยะไกล จึงได้แต่อยู่บนพื้นจ้องมองสถานการณ์เสี่ยงอันตรายที่เกิดขึ้นตาปริบๆ ทำอะไรไม่ถูก
เนื่องจากพวกเขาชอบการต่อสู้ระยะประชิด ทักษะการควบคุมของทั้งคู่ก็เลยโน้มเอียงไปทางต่อสู้ประชิดตัว และไม่ค่อยให้ความสำคัญกับทักษะการโจมตีระยะไกล ทว่าเวลานี้ พวกเขาสองคนนึกเสียใจแล้ว ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมลูกพี่หลานเอ่ยพวกคำเตือนกับพวกเขาแบบส่งๆ ว่าต่อให้พวกเขาชำนาญทักษะการต่อสู้ระยะประชิดแล้ว ก็อย่าทิ้งการโจมตีระยะไกลไปจนหมดอย่างเด็ดขาด…
ที่แท้เมื่อเพื่อนพบวิกฤติถึงแก่ชีวิต ทักษะที่เรียนรู้เพิ่มเติมอาจจะสามารถพลิกสถานการณ์ ช่วยเหลือเพื่อนได้…ก็เหมือนกับตอนนี้ ถ้าหากพวกเขาเชี่