โดนพลังระเบิดตัวเองของหุ่นรบระดับพิเศษเข้าไป ทั่วทั้งร่างของหุ่นรบดูมืดสลัวไร้สิ้นแสง บนเปลือกนอกของหุ่นรบเต็มไปด้วยร่องรอยความเสียหายนับไม่ถ้วนทั้งลึกและทั้งตื้น มีร่องรอยความเสียหายหลายรอยที่ถึงขนาดทะลุไปถึงก้น สามารถมองเห็นอะไหล่และสายไฟที่เบียดชิดกันด้านในได้อย่างรางๆ สิ่งที่สมกับเป็นความโชคดีคือ ห้องคนขับที่มีค่าป้องกันน้อยที่สุดไม่มีความเสียหายถึงแก่ชีวิตอะไรเลย นี่ทำให้หลิงหลานโล่งใจโดยพลัน รู้แล้วว่าลั่วล่างไม่มีทางเกิดปัญหาใหญ่อะไร
เวลานี้เอง เสี่ยวซื่อที่เอาแต่สนใจการต่อสู้บนฟ้าแววตาเปล่งแสงวาววับขึ้นมาทันใด บอกหลิงหลานว่า ลั่วล่างที่อยู่ในห้องคนขับมีการตอบสนองแล้ว
หลิงหลานได้ยินคำกล่าวก็เชื่อมต่อกับปุ่มสนทนาของลั่วล่างทันที ก่อนจะตะโกนว่า “ลั่วล่าง ฉันคือหลิงหลาน ได้ยินแล้วตอบด้วย”
“ลูกพี่…” หลังจากที่ร้องเรียกอยู่หลายครั้ง ในที่สุดเสียงอ่อนระโหยโรยแรงของลั่วล่างก็ดังขึ้นที่อีกฝั่งหนึ่งของช่องสนทนา
“ได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า อยากให้หลี่ซื่ออวี๋ลงมารักษาหน่อยไหม” หลิงหลานถามอย่างกังวลใจ
“ไม่ต้องหรอก ลูกพี่ รุ่นพี่ซื่ออวี๋ให้ยารักษาฉุกเฉินพวกเราหลายหลอดไว้เป็นยาสำรองก่อนออกเดินทา
