่ะ” ตอนนี้สีหน้าของฉีหลงดีขึ้นเล็กน้อย พอเห็นเซี่ยอี๋ที่สีหน้าซีดเผือดแทบจะไม่มีลมหายใจ ก็เกือบทำให้เขาตกใจกลัวมากจริงๆ เขาหวาดกลัวจริงๆ ว่า เจ้าคนร่าเริงแจ่มใสที่อยู่กับพวกเขามาสามปีกว่าจะจากพวกเขาไปแบบนี้
แต่ยารักษาฉุกเฉินของรุ่นพี่ซื่ออวี๋ก็ไม่เลวมากจริงๆ กรอกลงไปหลอดเดียว ไม่กี่วินาที สีหน้าของเซี่ยอี๋ก็ดูดีขึ้นมา ลมหายใจอะไรพวกนี้ก็สม่ำเสมอเช่นกัน ดูเหมือนว่าต่อไปต้องคุยกับรุ่นพี่ซื่ออวี๋ดีๆ สักรอบแล้ว ฉีหลงคิดเช่นนี้พลางจ้องมองหลี่ซื่ออวี๋ที่กำลังหาโอกาสยิงโจมตีอยู่บนฟ้า
เมื่อรู้ว่าเซี่ยอี๋ไม่เป็นไร หลิงหลานก็วางใจแล้ว และสั่งฉีหลงดูแลเซี่ยอี๋ให้ดี
“เข้าใจแล้ว ลูกพี่” ฉีหลงตอบอย่างเอาจริงเอาจัง เขาเดินกลับไปที่หุ่นรบของตัวเอง ก่อนจะขึ้นไปบนแท่นยก อุ้มเซี่ยอี๋เข้าไปในหุ่นรบของตัวเอง จากนั้นก็วางเซี่ยอี๋ลงบนที่นั่งเสริมของเขาอย่างระมัดระวังแล้วใช้เข็มขัดนิรภัยรัดเขาไว้ดีๆ
หลังจากที่ทำทุกอย่างนี้เรียบร้อยแล้ว ฉีหลงค่อยปิดประตูห้องคนขับและเปิดใช้งานหุ่นรบ ทะยานขึ้นไปบนฟ้าช้าๆ ฉีหลงรู้ดีว่า นับจากนี้ไป เขาไม่ได้ต่อสู้เพื่อตัวเองอีกแล้ว แต่ว่าต้องต่อสู้เพื่อปกป้องเซี่ยอี๋ด้วย เขา
