ของโล่แสงหุ่นรบระดับพิเศษมีเยอะอีกแค่ไหน ก็ทนรับการโจมตีอย่างบ้าคลั่งจากดาบแสงและปืนลำแสงของคนทั้งสามไม่ไหวเหมือนกัน ในที่สุดแสงเรืองรองของโล่แสงหุ่นรบก็สลัวลง ท้ายที่สุดก็หายไปอย่างสิ้นเชิง…
ฉีหลงทิ้งดาบแสงของตัวเองที่เปลี่ยนเป็นมืดสนิทสิ้นแสงเช่นเดียวกันลงไปโดยไม่ลังเล ขณะเดียวกันก็ชักมีดคลื่นแม่เหล็กออกมาสองเล่มจากต้นขาทั้งสองข้างของหุ่นรบ ฉีหลงกุมไว้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็เสียบมีดคลื่นแม่เหล็กสองเล่มเข้าไปในห้องคนขับของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง…
ห้องคนขับที่ไม่มีโล่แสงป้องกันแล้ว ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นหุ่นรบระดับพิเศษ ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการแทงเข้าไปของมีดคลื่นแม่เหล็กได้…
“อ้าก...” ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษร้องโหยหวน ฉีหลงเลือกตำแหน่งได้แม่นยำมาก แทงตรงไปที่จุดสำคัญของอีกฝ่าย ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษรู้ว่าตัวเองน่าจะรอดพ้นได้ยากแล้ว เขายิ้มอย่างปวดร้าวใจ ก่อนจะดึงระบบระเบิดตัวเองอย่างอำมหิต...
สัญชาตญาณสัตว์ป่าของฉีหลงเฉียบไวมาก เมื่ออีกฝ่ายดึงระบบระเบิดตัวเอง เขาก็รู้สึกได้ถึงวิกฤติ รีบตะโกนดังลั่นว่า “หลบเร็วเข้า!”
ทั้งสามคนบินออกไปยังคนละทิศทางพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาเพิ่งจ
