ก็มองเขตที่พักที่ส่องสว่างด้านหลังตนด้วยความกังวล ถึงแม้ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายตกอยู่ในช่วงชะงักงัน แต่พวกเขาทุ่มเทพลังอย่างสุดความสามารถแล้ว ไม่เพียงส่งกองกำลังภาคพื้นดินออกมาทั้งกองแล้ว กระทั่งพวกอาจารย์ในโรงเรียนทหารอย่างพวกเขาต่างก็สวมเกราะเข้าสู่สงครามกันหมด พูดอีกอย่างก็คือ พวกเขาไม่มีกำลังรบหลังจากนี้อีกแล้ว ทว่าพวกเขากลับไม่รู้ว่าศัตรูยังมีกองหนุนอีกหรือเปล่า…
ถังอวี้อดเงยหน้ามองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันไร้ที่สิ้นสุด ถ้าเกิดศัตรูด้านบนยังมีกำลังเหลืออยู่อีกละก็ ไม่ต้องสงสัยเลยสักนิดว่า ผลการต่อสู้ในครั้งนี้จะต้องเป็นการพ่ายแพ้ของพวกเขา บางทีบรรดาอาจารย์อย่างพวกเขายังสามารถอาศัยความได้เปรียบของหุ่นรบ หลบหนีรักษาชีวิตได้ชั่วคราว แต่พวกนักเรียนในเขตที่พักด้านหลังเขายากจะหลีกหนีความตายอย่างแน่นอน...หรือว่าสหพันธรัฐจะขาดการสืบทอดไปอีกหลายปีเพราะเหตุนี้จริงๆ?
ในใจถังอวี้รู้สึกร้อนรนมาก ทว่าสีหน้ากลับราบเรียบดังเดิม ไม่ได้เปิดเผยออกมาเลยสักนิดเดียว หากยังไม่ได้ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังอย่างแท้จริง เขาไม่มีทางเผยความกังวลใจของเขาออกมาจนทำให้เด็กๆ ที่ยอดเยี่ยมเหล่านี้สูญเสียความมั่นใจในการต่อสู้ ดังน