มือได้ไม่ประสีประสาอยู่บ้าง แต่การร่วมมือกันกลับรู้ใจกันผิดปกติ นี่ทำให้เขาหงุดหงิดเล็กน้อย สุดท้ายก็ได้แต่เลือกหลบหนีไป
พวกเกาจิ้นอวิ๋นเห็นหุ่นรบศัตรูตัวนั้นทะยานไปด้านหลังหลายก้าวในตอนที่กำลังหลบหนี เว้นระห่างกับพวกเขาอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็หายเข้าไปในความมืดยามราตรีโดยไม่เห็นร่องรอย
เกาจิ้นอวิ๋นเห็นดังนั้นก็ลดปืนเลเซอร์ลงอย่างงุนงง ควรรู้เอาไว้ว่า อาศัยความสามารถของอีกฝ่าย ต่อให้พวกเขาโจมตีฉับพลันอีกครั้ง ก็ได้แต่ถ่วงเวลาเท่านั้น ถ้าเกิดอีกฝ่ายยอมฝืนต้านรับก็ยังทำได้ ถึงแม้ว่านี่จะทำให้หุ่นรบของอีกฝ่ายได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ก็ตามที…
หรือว่าฝ่ายตรงข้ามกลัวว่าหุ่นรบจะเสียหาย ไม่มีสถานที่ซ่อมบำรุงและจะส่งผลกระทบต่อการต่อสู้ถัดไป ดังนั้นเลยเลือกถอยชั่วคราว? เกาจิ้นอวิ๋นรู้สึกว่านี่มีความเป็นไปได้มาก ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นอาณาเขตของพวกเขา
“พี่สาม ไม่นึกเลยว่าพวกเราจะยิงจนเขาถอยไปได้ หุ่นรบระดับสูงก็แค่นี้…” ลูกทีมคนหนึ่งเอ่ยด้วยความตื่นเต้นโดยที ไม่เข้าใจความเป็นจริง
“จะเป็นไปได้ยังไง ถ้าเกิดเขาอยากกำจัดพวกเรา จ่ายค่าตอบแทนนิดหน่อยก็ทำได้แล้ว อีกฝ่ายเลือกหนีไปอาจเป็นเพราะเขาไม่อยากจ
