สามลักษณะพิเศษ แต่ละสิ่งล้วนแฝงความหมายลึกซึ้ง ทำให้ลวี่หยางหรี่ตาลง
ลักษณะแรก: สังหารราชันย์ ดังนาม หมายถึงกระบี่นี้สามารถรับรู้สถานะและอำนาจของผู้ถูกฟัน ยิ่งฝ่ายตรงข้ามมีตำแหน่งสูง อำนาจมาก กระบี่ก็ยิ่งมีพลานุภาพ ยิ่งสังหารได้โดยง่าย
ลักษณะที่สอง: เหล็กกล้าฝืนกฎ ผู้ที่เป็นเหล็กกล้าฝืนกฎ, ฝ่าฝืนหลักการขัดต่อระเบียบ, กลับตาลปัตรกฎเกณฑ์, ดังนั้นกระบี่เล่มนี้จึงมิถูกกฎเกณฑ์ใดๆพันธนาการ, อิทธิฤทธิ์และวิชามรรคผลสายป้องกันใดๆล้วนไร้ผลต่อมัน
นี่คือกระบี่แห่งการลอบสังหารราชันย์
ลวี่หยางรู้สึกเย็นวาบที่ต้นคอ แล้วจึงมองไปยังลักษณะสุดท้าย ชื่อว่า “จงกวง” ปรากฏเป็นแสงทองคำงามพิสดารสายหนึ่ง
“นี่มัน… ‘แก่นแท้ทองคำ’!?”
ลวี่หยางเคยสัมผัสกับความลึกล้ำของแก่นแท้ทองคำผ่านวิถีกรรมบรรพกาลมาก่อน และบัดนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความหลุดพ้นเช่นนั้นจากแสงทองตรงหน้าอีกครั้ง
นี่คือสิ่งที่ “จงกวง” ได้กลั่นออกมา?
ลวี่หยางเผลอคิดจะชักมันออกจากตัวกระบี่ แต่กลับถูกแรงบางอย่างผลักไสออกไป ขณะที่แสงของกระบี่ไร้รูปเจิดจ้า และสองลักษณะแรกก็เปล่งแสงตาม
สังหารราชันย์, เหล็กกล้าฝืนกฎ
ดวงตาของลวี่หยางฉายประกายเข้าใจในทันใด “นี่มัน… รางวัลตอบแทน? ต้องการให้ข้าลอบสังหารอ๋องแห่งแคว้นชิ่ง แล้วแก่นแท้ทองคำนี้คือรางวัลที่ให้ข้า?”
ก่อนหน้านี้ เขานึกว่าการที่เขาฆ่าเจินเหรินแห่งสำนักกระบี่ซ่างเสวียน และยึดลมปราณซินมาเป็นการทำลายแผนของจง
