ที่อาจจะเป็นผลจากการที่หลายคนร่วมมือกัน…ดังนั้นต่อให้หลิงเซียวเชื่อใจจอมพลที่หนึ่งอย่างยิ่งยวด แต่ส่วนลึกในใจหลิงหลานยังคงไม่เชื่อจริงๆ
“เข้าใจแล้ว ลูกพี่!” เสี่ยวซื่อได้ยินคำสั่งของหลิงหลาน ก็ตอบกลับด้วยความตื่นเต้น เนื่องจากหลิงหลานคอยควบคุมเสี่ยวซื่อไม่ให้สอดมือเรื่องหุ่นรบในโลกเสมือนจริงมาตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็ให้เขาช่วยเหลือ นี่ทำให้เสี่ยวซื่อรู้สึกว่า เขาสามารถช่วยเหลือลูกพี่ได้จริงๆ…นี่หมายความว่าเขาเป็นลูกน้องอันดับหนึ่งได้อย่างสมภาคภูมิแล้วใช่ไหม?
เสี่ยวซื่อพาอารมณ์ลำพองใจ ตื่นเต้นและภาคภูมิใจเช่นนี้ไปยึดอำนาจควบคุมของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลัก ขั้นแรกก็คือบล็อกระบบบันทึกของหุ่นรบ
เสี่ยวซื่อรู้ดีว่า ลูกพี่ของเขาไม่ใช่อยากปิดระบบการบันทึก ไม่อย่างนั้นขอเพียงหลิงหลานปิดระบบบันทึกเองก็ได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงมือ สาเหตุที่หลิงหลานสั่งแบบนี้ก็เพราะอยากสร้างภาพลวงตาผ่านทางความสามารถของเสี่ยวซื่อ ให้หุ่นรบขึ้นว่าสภาวะไร้คนขับ พูดอักอย่างก็คือ ไม่มีใครสามารถค้นหาได้ว่ามีคนเคยใช้หุ่นรบตัวนี้จากในระบบบันทึก
———————————————-
