“สถานการณ์ตอนนี้ไม่แน่ชัดครับ สรุปคือแน่ใจแล้วว่า กองกำลังภาคพื้นดินด้านล่างมีการเตรียมตัวแล้ว…เกรงว่าแผนการจู่โจมของพวกเราจะถูกมองออกแล้ว” ผู้ช่วยที่อยู่ด้านข้างอดปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผากไม่ได้ ในขณะเดียวกันก็เอ่ยเตือนผู้บัญชาการใหญ่
ผู้บัญชาการใหญ่สูดลมหายใจหนักๆ หลายทีถึงค่อยข่มกลั้นไฟโทสะที่เต็มอก เขารู้ว่าโมโหต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ ในเมื่อแน่ใจแล้วว่าการจู่โจมล้มเหลว เช่นนั้นก็ได้แต่ฝืนจู่โจมแล้ว เขาที่ตัดสินใจในพริบตาก็สั่งการทันทีว่า “แจ้งลงไป ให้หุ่นรบทั้งหมดเปิดใช้งานล่วงหน้า ทำลายเปลือกและโจมตี!”
คำสั่งของเขาถูกถ่ายทอดเข้าไปในโลหะทรงไข่ ทันใดนั้นเอง โลหะทรงไข่มากมายที่ยังไม่ได้เข้าสู่รัศมีการโจมตีของปืนใหญ่ก็แตกออก หุ่นรบที่เปิดใช้งานแล้วร่วงมาจากด้านในและตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว
“บัดซบ ปืนใหญ่พวกนี้สร้างความเสียหายให้กับหุ่นรบที่เปิดใช้โล่แสงแล้วไม่ได้” ผู้บัญชาการที่กำลังใช้กล้องโทรทรรศน์อินฟราเรดยืนอยู่บนหอคอยสังเกตการณ์เห็นฉากนี้ก็อดเอ่ยด้วยความหงุดหงิดไม่ได้ เดิมทีเขายังอยากฉวยโอกาสทำลายโลหะทรงไข่ให้มากๆ ทำให้จำนวนของหุ่นรบศัตรูที่ตกลงสู่พื้นยิ่งน้อยลงก็ยิ่งดี ตอนนี้ดูเหมือนว่าจ
