วินาทีถัดมาเขาติดต่อกับผู้อำนวยการเฒ่าของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งโดยตรง แต่ยังได้รับแจ้งสัญญาณของผู้ติดต่อไม่ว่าง
ตอนนี้แววตาของหลิงเซียวเปลี่ยนเป็นล้ำลึกอย่างยิ่ง เขาเงยหน้าและสั่งการอีกครั้งว่า “ส่งคำขอให้อีกฝ่าย บอกว่าเราจะไปถึงดาวซินสิงในวันพรุ่งนี้ รบกวนจัดเตรียมเส้นทางให้ด้วย”
เจ้าหน้าที่ควบคุมได้ยินก็อึ้งไป แต่เขาก็ส่งคำพูดของหลิงเซียวให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ผ่านไปหลายวินาที อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา เจ้าหน้าที่ควบคุมรีบรายงานว่า “ท่านนายพล ฝ่ายตรงข้ามตอบว่า ตอนนี้ดาวซินสิงห้ามผ่านเข้าไป เวลาเปิดคืออีกสามวันให้หลัง หวังว่าพวกเราจะให้ความร่วมมือเปลี่ยนเส้นทางการบิน หรือไม่ก็รอคอยเวลาเปิดครับ”
“เกิดเรื่องแล้วจริงๆ ด้วย” เวลานี้หลิงเซียวยังมีอะไรไม่กระจ่างแจ้งอีก คำขอของเขาเป็นเพียงการลองเชิงเท่านั้น เขาเพิ่งจะออกมาจากดาวซินสิงย่อมรู้ว่าดาวซินสิงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าคำสั่งห้ามเดินทาง
“รีบเปิดท่าส่งตัว ฉันจะขับ Belief รีบไปที่ดาวซินสิง” หลิงเซียวลุกขึ้นมาทันที แล้วเดินไปที่หน้าประตูห้องด้วยความร้อนใจ ลูกสาวของเขาเกิดอันตรายถึงชีวิตแล้ว ในฐานะที่เขาเป็นพ่อจะนั่งเงียบๆ อยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เขาต้อ
