สีหน้าครุ่นคิด เขาเดินมาที่เบื้องหน้าหลิงหลาน รอคอยลูกพี่ตนมอบคำตอบที่ชัดเจนมาให้
“ตอนนี้ภาคพื้นดินของเราขาดการติดต่อกับดาวเทียมทั้งหมดบนน่านฟ้าอวกาศของดาว มันขาดมานานห้านาทีแล้ว” หลิงหลานกวาดตามองทุกคนรอบหนึ่ง และบอกสถานการณ์ที่แท้จริงให้พวกเขา
คำพูดของหลิงหลานทำให้ทุกคนตกใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉีหลงกับลั่วล่างสองคน พวกเขาที่ตระหนักถึงความสำคัญของข่าวกรองรู้ดีว่านี่หมายความว่าอะไร
“ศัตรูบุก!” หานจี้จวินเอ่ยอย่างเฉียบขาด ลั่วล่างฟังแล้วก็พยักหน้าหนักๆ ตาม เขาก็คาดการณ์เหมือนกับหานจี้จวิน เมื่อเทียบกับการคาดเดาอย่างไม่แน่ใจของหลิงหลาน หานจี้จวินกับลั่วล่างดูมั่นใจมากอย่างเห็นได้ชัด
“ฉันก็คาดเดาแบบนี้เหมือนกัน และศัตรูบุกมาจากอวกาศ” หลิงหลานเหลือบมองไปที่ท้องฟ้ายามราตรีนอกหน้าต่างตามจิตใต้สำนึกแวบหนึ่ง ความมืดยามค่ำคืนเป็นสีดำสนิท ไม่ใช่โอกาสดีในการจู่โจมทางอากาศเหรอ?
คำพูดของหลิงหลานทำให้ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี ถ้าหากเป็นอย่างที่ลูกพี่ของตนพูดมาจริงๆ ละก็ เช่นนั้นโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งของพวกเขาก็อยู่ในอันตรายแล้ว เซี่ยอี๋ถามโพล่งออกมาอย่างยากจะข่มกลั้นความร้อนใจ “ลูกพี่ งั้นเราควรทำยังไงด
