นี้ไปเหมือนกัน….
ดวงหน้าทั้งดวงของหานจี้จวินเคร่งขรึมขึ้นมา “ไม่นึกเลยว่าศัตรูจะเล่นใหญ่ขนาดนี้ ถึงกับทำเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนให้สำเร็จได้ด้วย เล่ากันว่ามีเพียงแฮคเกอร์ระดับราชันขึ้นไปเท่านั้นถึงจะทำได้…ถึงแม้โรงเรียนทหารของเราจะบ่มเพาะแฮคเกอร์มากมาย แต่ไม่เคยบ่มเพาะระดับราชันออกมาได้สักคนเลย ต่อให้ทั่วทั้งสหพันธรัฐ แฮคเกอร์ระดับราชันก็สามารถนับได้ด้วยนิ้วมือข้างเดียว คาดการณ์ได้เลยว่ากองกำลังภาคพื้นดินไม่มีทางจับสังเกตได้เลยว่าดาวเทียมถูกคนก่อกวนแล้ว”
ถูกก่อกวน? คำพูดของหานจี้จวินทำให้หลิงหลานเกิดความคิดแล่นวาบขึ้นมา เธอพลันผุดแผนการหนึ่งขึ้นในสมองที่สามารถแก้ไขสถานการณ์ที่เดิมทีถูกบังคับให้เป็นฝ่ายรออย่างง่ายได้แล้ว หลิงหลานร้องเรียกเสี่ยวซื่อด้วยความตื่นเต้น “เสี่ยวซื่อ นายจำลองภาพที่ดาวเทียมส่งมาได้หรือเปล่า?”
คำถามของหลิงหลานทำให้เสี่ยวซื่อกลอกตาโดยพลัน เขาเบะปากกล่าวอย่างโมโหว่า “ลูกพี่ เธอดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ เรื่องแบบนี้ฉันหลับตาทำยังได้เลย” เรื่องง่ายดายแบบนี้ยังต้องถามเขาอีก? เมื่อไหร่ลูกพี่ของเขาจะเชื่อมั่นในตัวเขาบ้างนะ?
“งั้นก็ดี…” คำพูดของเสี่ยวซื่อทำให้หลิง
