ดว่า “เปลี่ยนเส้นทางยานอวกาศทันที หันเก้าสิบองศา หนีออกไปด้วยความเร็วสูงสุด!”
เมื่อออกคำสั่งนี้ลงไป บรรดาทหารควบคุมฝ่ายเทคนิคทั้งหมดในห้องควบคุมหลักเริ่มควบคุมงานกันอย่างเคร่งเครียด ยานลาดตระเวนหันออกไปเก้าสิบองศาอย่างสวยงามในน่านฟ้าอวกาศ จากนั้นก็หลบหนีไปยังน่านฟ้าอวกาศด้านตะวันตกด้วยความเร็วสูง รองกัปตันที่อยู่ข้างกายกัปตันอดถามเสียงแผ่วเบาไม่ได้ว่า “กัปตัน แบบนี้จะดีเหรอครับ?” สิ่งที่กองทัพสหพันธรัฐลงโทษหนักมากที่สุดก็คือหลบหนีโดยไม่รบ ถ้าหากถูกกองทัพล่วงรู้เข้า กัปตันย่อมถูกส่งไปขึ้นศาลทหารแน่นอน
“ฝ่ายตรงข้ามมียานรบสิบเก้าลำ พวกเราบุ่มบ่ามเข้าไปก็เป็นแค่การส่งตัวเองไปตาย ฉันไม่มีทางให้พี่น้องใต้บังคับบัญชาไปตายอย่างเสียเปล่าเด็ดขาด นอกจากนี้เรายังมีภารกิจที่สำคัญยิ่งกว่า นั่นก็คือติดต่อกองกำลังภาคพื้นดินให้สำเร็จ บอกสถานการณ์ทางนี้ให้อีกฝ่าย และการทำทุกอย่างนี้ เราจำเป็นต้องรอด! ต่อให้ถูกส่งขึ้นศาลทหารเพราะเรื่องนี้ ฉันก็ไม่เสียใจ” แววตาของกัปตันแฝงไปด้วยความแน่วแน่ จากนั้นก็กล่าวต่อว่า “รองกัปตัน ถ้าเกิดดาวซินสิงถูกลอบโจมตีสำเร็จละก็ นักเรียนและอาจารย์ทุกคนในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งท
