ภายในห้องลับขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง มีชายชราสีหน้าเคร่งขรึมที่สวมชุดเครื่องแบบนายพลเก้าคนรวมกันอยู่บนหน้าจอขนาดใหญ่สามอันที่เหมือนกับกำแพง บรรยากาศดูตึงเครียดเล็กน้อย
“ใช้เวลาสิบหกปี เสียกำลังคนทรัพยากรนับไม่ถ้วน ผลสุดท้ายกลับพ่ายแพ้ย่อยยับ ไม่เพียงเท่านั้น ยังทำให้ซีซาร์ของเราสูญเสียแฮคเกอร์ระดับสุดยอดสามสิบกว่าคน และผีซวีระดับสุดยอดหกคนทีเดียว” นายพลคนหนึ่งที่มีหน้าตาดุร้ายเย็นชาในหน้าจอถือข้อมูลชุดหนึ่งพลางเอ่ยออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างมาก
“พูดได้แค่ว่าชาวหัวเซี่ยเจ้าเล่ห์มากเกินไปแล้ว ลอบส่งผีซวีเข้าไปจำนวนมาก ทำลายโปรเจค T ของพวกเราในครั้งเดียว ส่วนคนของเราก็รับมือไม่ทันแทบจะถูกล้างบาง ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเรายังมีทีมที่ซ่อนตัวอย่างลับๆ อยู่ในนั้นอีกทีมละก็ เกรงว่าจนถึงตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าที่นั่นเกิดเรื่องอะไรขึ้น” นายพลที่หน้าตาอ่อนโยนคนหนึ่งในหน้าจอทำได้เพียงเอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนต่อเรื่องนี้เท่านั้น
“จากข่าวที่ด้านล่างส่งขึ้นมา ไม่ใช่ว่าหัวเซี่ยไม่ได้จ่ายค่าตอบแทนอะไรเลย ผีซวีที่เป็นหนึ่งในสิบสุดยอดของพวกเขาก็เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ครั้งนี้…” นายพลอีกคนที่มีสีหน้าเคร่งขรึมเย็นชาเอ่ยปากแทรกประโยคนี้ขึ้นมา
“แต่ซีซาร์ของเราเสียสละชีวิตผีซวีระดับสุดยอดไปสี่คน…” นายพลคนหนึ่งในหน้าจออีกด้านได้ยินคำพูดนี้ก็มีสีหน้าทะมึนลงทันที “ผีซวีของหัวเซี่ยคนเดียวหักล้างชดเชยไม่ได้หรอกนะ”
“ใช่
