ีลอบทำร้ายคู่ต่อสู้อย่างเงียบเชียบอีกครั้งด้วยความเจ้าเล่ห์ แต่ไรเตอร์สิ้นหวังแล้ว เพราะเสมียนดูเหมือนจะไม่ได้โคจรพลังผีซวี แต่ความจริงแล้วเขาลอบเตรียมการป้องกันไว้ตลอด พอสัมผัสได้ถึงพลังผีซวีของคู่ต่อสู้โจมตีเข้ามาก็เข้าไปรับโดยไม่ครุ่นคิดเลยสักนิดเดียว
เสมียนรู้ว่าการปะทะกันอย่างรุนแรงแบบนี้ต่อไป ผลสุดท้ายก็จะเป็นภัยต่อพวกเขา ตอนที่เขาต้านทานพลังผีซวีของอีกฝ่ายก็ทอดสายตามองไปยังผู้บัญชาการที่อยู่ข้างกาย ส่งสัญญาณให้หาโอกาสหนีออกไปทันที…
การโจมตีสองครั้งทำให้ไรเตอร์เข้าใจความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้คร่าวๆ แล้ว อ่อนแอกว่าเขาเล็กน้อย ทว่าหากคิดจะสังหารอีกฝ่าย จำเป็นต้องผลาญพลังผีซวีของฝ่ายตรงข้ามก่อน นี่คือสงครามยืดเยื้อ พอคิดถึงเรื่องนี้ ไรเตอร์กลับนึกเสียใจอยู่บ้าง เมื่อครู่เขาไม่ควรรีบส่งไวต์กลับไปยังฐานที่มั่นลับเร็วขนาดนี้เลย…
จนถึงตอนนี้ฐานที่มั่นลับยังไม่มีข่าวส่งมาเลย (ไรเตอร์ไม่รู้ว่าพวก D1 ที่เป็นคนติดต่อถูกเสี่ยวซื่อกำจัดไปแล้ว) ในใจไรเตอร์เริ่มกังวลขึ้นมา เขารู้ดีว่าเป้าหมายที่พวกเขามาที่นี่คืออะไร ถ้าทางฐานที่มั่นลับเกิดเรื่องขึ้นมา ต่อให้เขากำจัดคนที่นี่ทั้งหมดแล้วก็ชดเชยความสูญเสียนี้ไปไม่ได้
ไรเตอร์ผุดความคิดขึ้นมา เขาไม่มีทางเสียเวลาอีกแล้ว ผีซวีพัฒนาเต็มที่และมีประสบการณ์มากมายต่างมีไพ่ตายของตัวเอง ยกตัวอย่างเช่น ตี้ซวีคู่ต่อสู้คนก่อนเขา การโจมตีสุดท้ายก็คือไพ่ตายของอ
