แล้วแต่เป็นครั้งแรก ในใจของหลี่หลานเฟิงมีแรงกดดันสุดขีด แต่เขาไม่อยากเห็นกระต่ายผิดหวังกับเขาอีก ดังนั้นจึงกัดฟันทำใจเหี้ยม โคจรพลังผีซวีของตัวเองกระโจนเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง คนที่อยากเปลี่ยนแปลงโชคชะตา หากเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ แล้วจะไปพูดเรื่องเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตอะไร? บางทีเนื่องจากเขากัดฟันแน่นมากเกินไป ในโพรงปากจึงเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด…
D2 พลันรู้สึกถึงพลังงานรุนแรงสายหนึ่งบดขยี้เข้ามาจากร่างของอีกฝ่าย และพลังจิตที่ทรงอำนาจแต่เดิมของเขาก็ถูกพลังงานสายนี้ทำลายจนแตกกระจายทันที
เขาเห็นร่างกายของตัวเองค่อยๆ เริ่มหายไป ไม่ใช่แสงสีขาวที่ออกจากโลกเสมือนจริง หากแต่แตกสลายเป็นแสงอณูเล็กๆ นับไม่ถ้วนกระจัดกระจายออกไปอย่างช้าๆ
เขามองหลี่หลานเฟิงด้วยความหวาดกลัว ใช้สติสุดท้ายที่หลงเหลือเพียงนิดเดียวฝืนเค้นคำพูดออกมาหนึ่งคำ “ผี…”
หลังจากที่ D2 เอ่ยคำนี้ออกมา ทั่วทั้งร่างก็แตกสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา D3 เห็นฉากนี้ก็ตกใจก้าวยาวๆ ถอยหลังไปด้วยความหวาดหวั่น ถ้าหากไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นผู้รุกราน ไม่สามารถออฟไลน์ในฐานที่มั่นซวิ่นหลงละก็ พวกเขาคงต้องเลือกออกไปจากที่นี่ทันทีแน่นอน เนื่องจากการอยู่ต่อหน้าผีซวีในโลกเสมือนจริง พวกเขาก็เหมือนกับเด็กมือเปล่ากลุ่มหนึ่งที่ไม่มีความสามารถในการต้านทานอะไรเลย
หลิงหลานมอง D2 หายไปอย่างเย็นชา หลังจากนั้นก็หันหน้ามองไปทาง D3 เอ่ยถามเสียงเรีย
