นมือวาดออกไปเป็นเส้นโค้งวงกลมที่สวยงามกลางอากาศ ท้ายที่สุดคมดาบก็ตกลงไป แทงไปที่ห้องคนขับของหุ่นรบโดยพลัน การเคลื่อนไหวรอบนี้เสร็จสิ้นภายในชั่วพริบตา…
เมื่อลั่วล่างเห็นหลิงหลานหลบเภทภัยไม่คาดฝันที่เขาเตะเข้าไปได้พ้น เขาก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่งด้วยความโล่งอกทันที แต่ยังไม่ทันที่เขาเริ่มแอบฉลองก็ได้ยินหลิงหลานเอ่ยอย่างเย็นยะเยือกว่า “ลั่วล่างกลับไปแล้วฝึกฝนในห้องประลองส่วนตัวหนึ่งอาทิตย์!” หลิงหลานกล่าวคำพูดนี้ไปพลาง ค่อยๆ ชักปู้หุ่ยที่เสียบเข้าไปในห้องคนขับของหุ่นรบศัตรูอย่างเย็นชาไปพลาง
“อ๋อย…” ลั่วล่างร้องครางออกมา เขาแค่ระบายความโกรธเท่านั้น แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้รับผลแบบนี้ อยู่ภายใต้การทรมานของลูกพี่หลานในห้องประลองส่วนตัวหนึ่งอาทิตย์ เขายังสามารถเอาชีวิตรอดมาได้หรือเปล่า?
“ยังไม่สู้ต่ออีก? นายอยากเตรียมตัวฝึกในห้องประลองสองอาทิตย์หรือไง?” ยังไม่ทันที่เสียงร้องครางของลั่วล่างจะหยุดลง เสียงเย็นเยียบของหลิงหลานก็ดังขึ้นในช่องสื่อสารของทีมอย่างน่าขนลุกอีกครั้ง ด้วยเหตุนี้เอง เสียงร้องครางด้วยความรันทดแต่เดิมของลั่วล่างพลันเปลี่ยนเป็นเสียงกู่ร้องอย่างเหี้ยมโหด จากนั้นเขาก็กระโจนเข้าไปหาหนึ่งในหุ่นรบที่เหลืออยู่ไม่กี่ตัว ราวกับหมาป่าอำมหิตก็ไม่ปาน
พวกฉีหลงสี่คนเพิ่งจะจัดการคู่ต่อสู้ของตัวเองเสร็จก็ได้ยินคำพูดที่หลิงหลานเตือนลั่วล่าง พวกเขารู้สึกได้ถึงไอเย็นฝ่าตรงเข้าไปในใจ จากนั้นก็จับอาว
