็นแบบนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปยกใหญ่
“จู่ๆ พลังผีซวีของฝ่ายตรงข้ามก็แข็งแกร่งขึ้น การโจมตีของฉันถูกสะท้อนกลับมา ได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย” พีทใช้นิ้วมือกดหว่างคิ้วตัวเอง ก่อนจะเริ่มปลอบพลังผีซวีที่ปั่นป่วนเล็กน้อยหลังจากที่ถูกแว้งกัดมาให้สงบลง
“หรือว่าอีกฝ่ายกำลังหยอกพวกเราอยู่?” สีหน้าของคาร์เตอร์เปลี่ยนแปลงไม่หยุด ปกติแล้วพลังของผีซวีจะเสถียรมั่นคง ไม่มีทางเพิ่มขึ้นเยอะมากทันทีทันใด คำอธิบายได้เพียงหนึ่งเดียวก็คืออีกฝ่ายไม่ได้ทุ่มสุดกำลังมาตั้งแต่แรกแล้ว
คำพูดของคาร์เตอร์ทำให้พีทหน้าเปลี่ยนสีตาม “งั้นพวกเราจะทำยังไงดี?” ถ้าเกิดอีกฝ่ายแต่งเป็นหมูมาหลอกกินเสือจริงๆ ละก็ สถานการณ์ของพวกเขาก็เลวร้ายมากแล้ว ไม่มีใครอยากตาย ต่อให้เป็นผีซวีที่เก็บเกี่ยวชีวิตคนอื่นๆ ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
“เวรเอ๊ย ยังต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่ถึงจะจัดการกับดักทางฝั่งนั้นได้?” คาร์เตอร์เอ่ยด้วยความเดือดดาล เขาติดต่อไปยัง D2 ที่รักษาการณ์ในศูนย์กลางฐานที่มั่นลับโดยตรง ให้เขาแจ้ง D1 ให้เรียกผีซวีสักคนเข้ามาช่วยเหลือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อรับรองความปลอดภัยของทั้งสองคน
D2 ตอบกลับรวดเร็ว บอกคาร์เตอร์ว่าเวลานี้กำลังมีศึกใหญ่ในกับดักทางฝั่งนั้น ผีซวีที่นั่นแข็งแกร่งมาก หากคิดจะกำจัดอีกฝ่ายให้สิ้นซากจำเป็นต้องอาศัยผีซวีสองคนโจมตีด้วยกัน โยกย้ายคนออกมาได้ยากไปชั่วขณะหนึ่ง ได้แต่ขอให้พวกเขาฝืนประคับประคองต่อไปอีก
