งรูปร่างจากหุ่นรบฮิวแมนนอยด์มาเป็นฝาหม้อขนาดใหญ่ เขาให้ฝาหม้อขนาดใหญ่กางออกฉับพลันก่อนจะแผ่คลุมหุ่นรบของหลี่หลานเฟิงเข้าไปทั้งหมด…
“เชรด ฉางซินหยวน นี่มันอะไรอะ” ฉีหลงเห็นหุ่นรบเปลี่ยนเป็นฝาหม้อขนาดใหญ่ที่ดำสนิท เขาก็อุทานขึ้นมาอย่างควบคุมไว้ไม่อยู่
“ผลงานออกแบบที่ไม่สมบูรณ์ของฉันน่ะ ฉันควบคุมหุ่นรบไม่เก่ง ก็เลยออกแบบวิธีการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาเพราะกลัวว่าจะถ่วงแข้งถ่วงขาหน่วยรบในอนาคต ฉันเรียกมันว่าเต่าเกราะเทพ ใช้ดึงดูดกระสุนปืนของศัตรู ทำให้พวกเพื่อนร่วมทีมโจมตีโดยไม่ต้องหวาดกลัว…” ฉางซินหยวนอธิบาย “แต่ฉันทำให้มันเป็นได้แค่รูปร่างฝาหม้อแค่ตอนนี้เท่านั้น ยังห่างไกลจากเกราะเต่าที่ฉันคิดไว้ตอนนั้นอยู่บ้าง ขนาดระดับความแข็งแกร่งในการป้องกันก็ไม่ถึงมาตรฐานที่ฉันต้องการเหมือนกัน”
“สามารถต้านทานได้นานเท่าไหร่?” หลิงหลานยิงลำแสงไปพลาง เอ่ยถามไปพลาง เธอเหนี่ยวไกติดต่อกัน โจมตีใส่จุดเดิมของหุ่นรบตัวหนึ่งติดกันสิบครั้ง ในที่สุดก็ทำลายหุ่นรบตัวนั้นได้โดยสมบูรณ์
“ต้านทานปืนเลเซอร์สิบกระบอกที่ยิงร่วมกันได้สิบนาที ฝ่ายตรงข้ามยังเหลือหุ่นรบประมาณยี่สิบตัว ฉันยังต้านไว้ได้ห้านาที” ฉางซินหยวนได้ยินคำพูดของลูกพี่หลานก็รีบตอบ ไม่กล้าพูดเหลวไหลเพิ่มสักประโยค เมื่ออยู่ต่อหน้าหลิงหลาน ฉางซินหยวนยังคงรู้สึกหวั่นเกรงมาก
“ดี ฉางซินหยวน บันทึกความดีความชอบของนายไว้เลย หน่วยรบหลิงเทียนตามฉันมา!”
