ะไม่ได้พังยับเยิน แต่ว่าอานุภาพแรงระเบิดที่ปืนใหญ่นำมาเพียงอย่างเดียว ผู้ควบคุมหุ่นรบก็ทนไม่ไหวแล้ว ต่อให้ไม่ตายก็เกือบตายไปแล้ว เพราะฉะนั้นปัญหาเรื่องระยะการยิงสั้นที่ฉางซินหยวนเสียใจไม่ใช่ปัญหาเลยในสายตาของหลิงหลาน
เพียงแต่ตอนนั้นสถานการณ์คับขัน หลิงหลานไม่มีโอกาสพูดคุยกับฉางซินหยวนเลย หลิงหลานคิดว่านั่นเป็นการออกแบบที่ยอดเยี่ยมที่สุดของฉางซินหยวนแล้ว ไม่นึกเลยว่าฉางซินหยวนจะมอบความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้เธออีกแล้ว คนที่สร้างผลงานระเบิดหุ่นรบของศัตรูตัวแรกก็คือฉางซินหยวนที่ดูมีความสามารถในการต่อสู้อ่อนด้อยมากที่สุด
ปืนลำแสงเหมือนกัน แต่สิ่งที่ยิงออกมาจากในปืนลำแสงของฉางซินหยวนไม่ใช่ลำแสงสีขาวตามมาตรฐาน หากแต่เป็นลำแสงที่แฝงสีม่วงอันน่าประหลาดอยู่เล็กน้อย ลำแสงสายนี้กำจัดพลังงานบนโล่แสงในชั่วพริบตา ทำให้หุ่นรบระเบิดทันที กระทั่งตอนที่ระเบิด หลิงหลานยังคล้ายกับมองเห็นรัศมีแสงสีม่วงเล็กๆ ปะปนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟของการระเบิด…
ส่วนหุ่นรบที่ระเบิดอีกตัวก็คือผลงานที่พวกหลิงหลานกับฉีหลงหกคนร่วมมืออย่างรู้ใจกัน พวกฉีหลงห้าคนไม่ได้เลือกโจมตีมั่วซั่ว หากแต่ร่วมโจมตีกับลูกพี่ตนใส่เป้าหมายที่หลิงหลานเลือกไว้ ในเวลาเดียวกันพลังงานโล่แสงของหุ่นรบที่ถูกลำแสงหกสายยิงใส่ตัวนั้นไม่สามารถต้านทานได้ ผลสรุปย่อมเป็นการระเบิดพังพินาศของหุ่นรบ
สนามรบมีการเปลี่ยนแปลงนับหมื่นในชั่วพริบตา ไม่อนุญาตให้นักสู้เสีย
