สีหน้าทรมานออกมาแล้วทรุดลงนั่งตัวแข็งทื่อ
พลังผีซวีหลุดรอดออกมาแค่นิดเดียวเท่านั้น ไม่ได้รับการโจมตีโดยตรงก็ทำให้คนทรมานยากจะรับไหวขนาดนี้ จนกระทั่งตอนนี้พวกฉีหลงค่อยรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของผีซวีอย่างแท้จริง พวกเขาคือยมทูตในโลกเสมือนจริงอย่างที่คิดไว้เลย การโจมตีที่มาจากจิตวิญญาณแบบนี้ทำให้พวกเขาไม่มีกำลังใดๆ ไปต่อต้านได้เลย
เมื่อเห็นทุกคนเข้าใจความน่ากลัวของผีซวีแล้ว หลิงหลานถึงค่อยเปิดใช้งานพลังจิตปกป้องพลังจิตของพวกฉีหลงไว้ เมื่อมีการป้องกันของพลังจิตหลิงหลาน สีหน้าของพวกฉีหลงค่อยเปลี่ยนเป็นดีขึ้นมา
สาเหตุที่หลิงหลานไม่ได้ใช้พลังจิตป้องกันไว้ตั้งแต่แรกก็เพราะเธออยากให้พวกฉีหลงรับรู้ถึงความน่ากลัวของผีซวีอย่างแท้จริง ทำให้ต่อไปพวกเขาเลิกคิดว่าผีซวีคือตัวตนที่พวกเขาสามารถต่อต้านได้ หากยังไปไม่ถึงผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันละก็ เมื่ออยู่ต่อหน้าผีซวีไม่ว่าใครต่างก็เป็นเด็กทารกที่ไม่มีอาวุธในมือปล่อยให้เขาเข่นฆ่าได้ตามใจชอบ
หลิงหลานจำได้ดีว่า พ่อของเธอเคยบอกไว้ว่าผีซวีคือตัวตนของ Bug ในโลกเสมือนจริง มีเพียงผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันที่รู้จักการปล่อยพลังจิตออกมาสู่ภายนอกเท่านั้นถึงจะมีความสามารถต้านทานได้ แต่ไม่ใช่ว่าผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันทุกคนต่างรู้วิธีการปล่อยพลังจิตออกมาสู่ภายนอก เพราะว่าการปล่อยพลังจิตออกมาสู่ภายนอกคือหนึ่งในเงื่อนไขจำเป็นในการเลื่อนขั้นสู่ผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเท
