จนหน้าถอดสีทันที เขารู้ดีว่าความสามารถของตัวเองคืออะไร มันไม่ใช่ความสามารถของแฮคเกอร์อย่างที่เขาบอกกับหลิงหลาน หากแต่เป็นความสามารถผีซวีที่น่ากลัว สัญชาตญาณของพลังผีซวีก็คือการกลืนกินและการกำจัด ถ้าเกิดหลิงหลานได้รับบาดเจ็บถาวรอะไรเพราะเหตุนี้ขึ้นมา เขาก็คงเสียใจไปตลอดชีวิตจริงๆ
ในใจหลี่หลานเฟิงรู้สึกนึกเสียใจอย่างยิ่งยวด บางทีเขาควรจะอธิบายอย่างซื่อสัตย์ตั้งแต่แรกว่าความสามารถที่แท้จริงของเขาคืออะไร จะได้ไม่ทำให้หลิงหลานใช้พลังจิตเชื่อมต่อกับเขาอย่างบุ่มบ่ามในเวลานี้
“กระต่าย นายไม่เป็นไรใช่ไหม” หลี่หลานเฟิงพูดโพล่งออกมาด้วยความร้อนใจจนลืมคำเตือนของหลิงหลาน
กระต่าย? คำเรียกขานเฉพาะนี้ทำให้หูทั้งสองข้างของทุกคนตั้งขึ้นสูง พวกฉีหลงสบตากันอย่างรวดเร็ว มองเห็นความเข้าใจแจ่มแจ้งในแววตาของกันและกัน อย่างที่คิดเอาไว้เลย ลูกพี่ของพวกเขาก็คือหุ่นรบกระต่ายที่สร้างความฮือฮาในเขตมือใหม่คนนั้นจริงๆ ด้วย
ส่วนหลี่ซื่ออวี๋กับฉางซินหยวนตกตะลึงสุดขีด พวกเขาไม่สามารถเอาสิ่งมีชีวิตที่น่ารักไร้พิษภัยอย่างกระต่ายมาเชื่อมโยงกับหลิงหลานได้เลยจริงๆ
“ฉันไม่เป็นไร!” หลิงหลานที่นำหน้าสุดมาอยู่ที่ด้านหลังสุดในชั่วพริบตา เธอใช้นิ้วชี้กดไปที่ริมฝีปากของหลี่หลานเฟิง แววตาเย็นชาคมกริบเตือนหลี่หลานเฟิงให้เงียบเสียงไว้ ด้านหน้ามีทหารคุ้มกันทางเข้าออกอยู่ เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็น NPC หรือว่ามนุษย์จริงๆ ถ้าเกิดเป็น NP
