ลงกับลั่วล่างได้ยินคำสั่งก็รีบเดินข้ามทุกคนออกมาทันที พวกเขารู้ว่าด้านหลังทางเดินมีทหารลาดตระเวนแค่สองคน รับรู้การเคลื่อนไหวทุกอย่างของพวกเขาอย่างทะลุปรุโปร่งเนื่องจากการแบ่งปันจิตวิญญาณ พวกเขาควบคุมฝีเท้าของตัวเองไม่ให้ส่งเสียงออกมา แล้วไปยังด้านหน้าสุดของทางเดินอย่างเร็วไวก่อนจะซุ่มตัวเตรียมจู่โจมในช่วงเวลาที่เหมาะสมมากที่สุด
ทุกคนต่างถูกฉีหลงกับลั่วล่างดึงดูดความสนใจไป ไม่ได้สังเกตเลยว่า หลี่หลานเฟิงที่อยู่ด้านหลังสุดเอามือขวากดไปที่หน้าอกของตัวเองอย่างเงียบเชียบ ราวกับกำลังปลอบอะไรบางอย่าง
ชั่วพริบตาที่หลิงหลานเข้าใกล้เขานั้น หลี่หลานเฟิงที่เห็นดวงหน้าของหลิงหลานในระยะใกล้พลันสังเกตเห็นว่าแท้จริงแล้วกระต่ายหน้าตาดีมาก…ไม่รู้ว่าเป็นความหวาดหวั่นหรือเป็นเพราะความประหลาดใจ หัวใจของหลี่หลานเฟิงในเวลานั้นเต้นกระหน่ำ อุณหภูมิร่างกายพุ่งสูงขึ้นหลายองศา…
อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการควบคุมตัวเองของหลี่หลานเฟิงยอดเยี่ยมมาก ผ่านไปไม่กี่วินาทีก็กลับมาสงบดังเดิม เวลานี้เอง ฉีหลงกับลั่วล่างสองคนที่สั่งสมพลังรอลงมือเห็นชั่วพริบตาที่สายตาของทหารสองคนไม่ได้อยู่ตรงทางปากเดิน พวกเขาพลันพุ่งตัวออกไปราวกับเสือชีตาห์สองตัวที่แอบซุ่มอยู่ในที่ลึก บุกโจมตีใส่เหยื่อทันใด
ทั้งสองคนใช้มือซ้ายปิดปากอีกฝ่ายไว้ทันที มือขวาจับเข็มฉีดยาขนาดเล็กแทงเข้าไปที่คอของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง
เข็มฉีดยาขนาดเล็กเป็นของที่หลี่
