่านั้น
หลี่ซื่ออวี๋กัดริมฝีปาก พอเห็นเหล่าเด็กหนุ่มที่ยังบริสุทธิ์ตรงหน้าทำสายตาคาดหวังกลุ่มนี้ หัวใจเขาก็อ่อนยวบอีกครั้ง ตอบว่า “รู้แล้ว มีเวลาฉันจะช่วยทำให้พวกนายนิดหน่อย ใช้หมดแล้วค่อยมาให้ฉันเติม”
เอาเถอะ หลิงหลานกุมจุดอ่อนในใจหลี่ซื่ออวี๋ไว้หมดแล้ว หลี่ซื่ออวี๋ไม่อาจทำใจให้บรรดารุ่นน้องที่เพิ่งจะเข้าปีหนึ่งเหล่านี้สัมผัสกับการเข่นฆ่าและบาปกรรมล่วงหน้าจริงๆ ยอมรับแรงกดดันและการประณามทางจิตใจจนเปลี่ยนเป็นความหวาดหวั่นอย่างมาก ไม่อาจข่มตาหลับในยามค่ำคืนได้
หลี่ซื่ออวี๋ไม่มีทางลืมว่า เขาเคยเห็นเคสหลายรายในศูนย์วิจัยแพทย์ทหารต่างเป็นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่สนามรบ หลังจากที่ฆ่าคนครั้งแรกก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากบาปกรรมในใจได้ สุดท้ายก็ตกสู่ท่ามกลางความซึมเศร้าอย่างรุนแรง ถึงขนาดที่มีแนวโน้มว่าจะฆ่าตัวตาย…
ถ้าเกิดหลี่ซื่ออวี๋รู้ว่าพวกเด็กปีหนึ่งที่ใสซื่อบริสุทธิ์ในสายตาเขาเคยเข้าร่วมกลุ่มผจญภัยชาวบ้าน สัมผัสการเข่นฆ่าเปื้อนเลือดจนหัวใจได้เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งและเลือดเย็นอย่างยิ่งยวดมาก่อนที่จะเข้าโรงเรียนละก็ เขาย่อมเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเองแน่นอน ควรพูดว่าหลี่ซื่ออวี๋ก็เหมือนกับกระต่ายขาวบริสุทธิ์จิตใจดี ทำเพื่อกระต่ายกลุ่มหนึ่งในสายตาเขา แต่ความจริงแล้วพวกนั้นกลับเป็นบรรดาหมาป่าชั่วร้ายที่ห่มหนังกระต่าย เขาปรับเส้นบรรทัดฐานของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำลายสามมุมมองแต่เดิมของเขา วิวัฒนากา
