เป็นของต้องห้ามเช่นเดียวกัน แล้วปีศาจอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมบางคน ขอเพียงหาตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาเจอก็จะเลือกฆ่าทิ้งทันทีในฐานะศัตรู ก็เหมือนกับหลิงหลานที่ถูกลอบสังหารในตอนนั้น…
“วางใจเถอะครับ มีผมอยู่ ไม่มีใครทำร้ายพวกเขาได้” คำตอบของตี้ซวีดูมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่งยวด ในฐานะที่เขาเป็นหัวกะทิในกรมผีซวีศูนย์กลางกองทัพ เขามีความมั่นใจนี้และก็มีความหยิ่งทระนงของเขาด้วยเช่นกัน
ผู้บัญชาการได้ยินคำกล่าวก็ขมวดคิ้ว เขารู้ว่าผีซวีต่างเป็นกลุ่มคนผิดปกติ พวกเขาที่ถูกขนานนามว่าเป็นยมทูตในโลกเสมือนจริงมักจะมีความรู้สึกว่าตนเหนือชั้นกว่าคนอื่นดูถูกผู้คน อย่างไรก็ตาม ในเมื่อทุกคนต่างเป็นทหารรของสหพันธรัฐเช่นเดียวกัน ผู้บัญชาการจึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เขาโบกมือให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาด้านหลังเขา จากนั้นก็เห็นร่างคนพุ่งออกมาสองคนไปถึงหน้าประตูที่อยู่ไม่ไกลอย่างเงียบเชียบโดยใช้ประโยชน์จากที่กำบังต่างๆ
ตรงทางเข้ามีทหารยืนรักษาการณ์หันหน้าออกมาทางด้านนอกสองคน พวกเขากำลังกวาดตามองไปทางด้านหน้าด้วยแววตาตื่นตัวมีชีวิตชีวา เพียงแต่สองคนที่แอบซุ่มเข้าไปนั้นใช้ประโยชน์จากมุมอับสายตาของพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดเดียว
เมื่อพวกเขาอยู่ห่างออกไปแค่สิบเมตร สองคนที่ซ่อนตัวเข้าไปก็ชักอาวุธที่คล้ายคลึงกับปืนพกของพวกเขาออกมาแล้วเล็งไปยังคนที่ยืนรักษาการณ์สองคนนั้น ความตั้งใจปะทะกับความไม่รู้ตัว ปากก
