“คำพูดอะไร?” ฉีหลงถูหน้าตัวเองโดยพลัน ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่าคนที่มีนิสัยใจร้อนอย่างเขาได้พบเจอคนที่มีการตอบสนองเชื่องช้าอย่างจีอู๋ปู้ซิวคนนี้คือการทรมานอย่างหนึ่งจริงๆ
“ลูกพี่หลานบอกว่า ถ้าเกิดพวกเรากระจัดกระจายกันออกไป ก็ใช้ชื่อปลอมที่ตกลงกันไว้แล้วตามหาอีกฝ่าย…” ฉางซินหยวนตอบ
“นายบอกว่าลูกพี่หลานจะใช้ชื่อปลอมเหรอ? เป็นไปไม่ได้ ถ้าเกิดลูกพี่หลานลักลอบเข้ามาในฐานที่มั่นซวิ่นหลงแล้วจริงๆ จะต้องใช้สถานะตัวตนของพวกทหารที่ตายไปแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะถูกฝ่ายตรงข้ามมองออกได้นะ” ฉีหลงแสดงท่าทีไม่เชื่อเป็นคนแรก หากใช้ชื่อปลอมละก็ ขอเพียงไปตรวจสอบที่คลังข้อมูลก็จะถูกเปิดโปง
“แต่พวกนายบอกว่าลูกพี่หลานคือแฮคเกอร์ที่มีความสามารถเก่งกาจนี่ หรือว่าเขาแก้ไขคลังข้อมูลไม่ได้?” ฉางซินหยวนรู้เรื่องเกี่ยวกับแฮคเกอร์มากนัก ดังนั้นจึงบอกสิ่งที่เขาคิดออกมาทั้งหมด
“คลังข้อมูลจะถูกแก้ไขได้ง่ายแบบนี้ที่ไหนกัน?” ฉีหลงได้ยินคำพูดก็อดหัวเราะพรืดขึ้นมาไม่ได้ ต่อให้เป็นแฮคเกอร์ที่เก่งกาจอีกสักแค่ไหนก็ไม่กล้าเล่นลูกไม้ในออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักหรอก
“ไม่หรอก บางทีจีอู๋ปู้ซิวอาจพูดถูก…” หานจี้จวินพลันพูดตัดบทฉีหลง
คำพูดของหานจี้จวินทำให้ฉีหลงเก็บเสียงกลับไปทันใด เขายังคงเชื่อถือการตัดสินใจของเพื่อนสนิทตัวเองมากๆ เขาเลยได้แต่ขยี้จมูกด้วยความจนปัญญา ไม่เอ่ยปากพูดอีก
“ความสามารถด้านแฮคเกอร์ของลูกพี่หลานน่ากลัวมาก ฉันเช