นี่เป็นการตัดสินใจของพวกเขาเอง บางทีความล้มเหลวในครั้งนี้อาจจะทำให้พวกเขารู้ว่าอะไรถึงเรียกว่านกน้อยทำรังแต่พอตัวก็ได้นะครับ” ผู้ช่วยผู้บัญชาการที่อยู่ข้างกายผู้บัญชาการตอบอย่างเย็นชา ผู้ช่วยผู้บัญชาการไม่เห็นนักผจญภัยพลเรือนที่ไม่มีพลังและวินัยเลยสักนิดเดียวพวกนี้อยู่ในสายตา ถ้าหากไม่ใช่เพราะนี่เป็นภารกิจของเขา เขาไม่มีทางยอมติดต่อกับขยะเหล่านี้แน่นอน
“นายก็นะ ความคิดแบบนี้ไม่ดีเลยจริงๆ นายไม่เคยได้ยินคำพูดโบราณที่ว่า อัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นจากในหมู่ประชาชนเลยหรือไง?” ผู้บัญชาการส่ายหน้าเอ่ยพลางหัวเราะ
“คำพูดประโยคนั้นถูกคัดออกไปนานแล้วครับ อัจฉริยะถูกขุดออกมานานแล้วด้วยกลไกที่สมบูรณ์แบบของสหพันธรัฐในปัจจุบัน พวกเขายังรอจนถึงตอนนี้ได้ด้วยเหรอครับ?” ผู้ช่วยผู้บัญชาการเอ่ยอย่างดูถูก ขยะที่ตั้งหน่วยรบไม่ได้เหล่านี้ก็กลายเป็นได้แค่คนธรรมดาสามัญไปชั่วชีวิต “ผมแค่ไม่เข้าใจอยู่บ้างว่า ทำไมพวกเราต้องมาทำภารกิจนี้ในโลกหุ่นรบเสมือนด้วยครับ? สิ้นเปลืองเวลาของพวกเราจริงๆ”
ผู้บัญชาการได้ยินคำถามของผู้ช่วยผู้บัญชาการ รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหายไป เขาเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เพราะว่าออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของสหพันธรัฐส่งข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินมาให้พวกเรา ชายแดนเนบิวลาของโลกหุ่นรบเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขึ้น ถึงแม้ว่ามันคิดจะกำจัดปัญหาอย่างสุดความสามารถแต่ก็ล้มเหลว และก็หาสาเหตุไม่เจอด้วย”
สีหน้าของผู้ช่วยผ