หลิงหลานเชื่อว่า ต่อให้คุณพ่อของเธอควบคุมหุ่นรบฝึกหัดเผชิญหน้ากับการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของเธอ เขาก็ยังต้านทานกลับมาได้โดยการใช้พลังที่ต่ำมากที่สุด
การควบคุมของคุณพ่อถึงจะเรียกว่าการควบคุมพื้นฐานอย่างแท้จริง เทียบกับคุณพ่อแล้ว การควบคุมพื้นฐานของหลิงหลานยังคงสวยงามมากเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย เทียบกับคุณพ่อแล้ว เธอยังห่างชั้นมากเกินไปจริงๆ
“ผู้ควบคุมระดับราชันย่อมร้ายกายอยู่แล้ว การควบคุมพื้นฐานน่าสนใจมากจริงๆ ด้วย ต่อไปฉันจะต้องเรียนรู้จสกนาย ใช้หุ่นรบระดับต่ำฝึกฝนทักษะการควบคุมพื้นฐานของหุ่นรบระดับสูง แบบนี้น่าจะรับรู้แก่นของการควบคุมพื้นฐานได้มากขึ้น” เนี่ยนเทียนโหยวเหรินมองหลิงหลานด้วยสายตาเปล่งประกาย ราวกับกำลังบอกว่า เขาฉลาดมากเลยใช่หรือเปล่า?
หลิงหลานอดหลั่งเหงื่อไม่ได้ ไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับอย่างไรดี หรือเธอต้องบอกว่า นั่นเป็นเพราะคะแนนของเธอไม่พอ ไม่สามารถใช้หุ่นรบที่ดีกว่านี้ได้ถึงได้ทำแบบนี้?
คิดๆ แล้วการใช้หุ่นรบระดับต่ำมาแสดงทักษะระดับสูง ต้องการเงื่อนไขต่อผู้ควบคุมสูงมากจริงๆ มีความท้าทายมากๆ ไม่ได้ส่งผลเสียอะไรต่อผู้ควบคุมหุ่นรบเลย ถึงขนาดที่อาจจะเก็บเกี่ยวอะไรบางอย่างได้จริงๆ หลิงหลานคิดแบบนี้แล้วก็ไม่เอ่ยอะไรอีก เพราะเธอก็กังวลมากเหมือนกันว่าจะอธิบายให้อีกฝ่ายฟังยังไงดีว่า ทำไมเจ็ดปีมานี้ถึงยังไม่มีคะแนนมากพอไปแลกหุ่นรบระดับสูง
หลิงหลานไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง และก็คิดว่า
