ู่ในมือคนจำนวนน้อย
เมื่อเห็นดวงตาทั้งสองข้างของหลิงหลานส่องประกายพราวพร่าง หลิงเซียวก็รู้ว่าลูกสาวของเขาเข้าใจแล้ว เขากล่าวต่อว่า “ลูกน่าจะเคยได้ยินคำว่า ทำให้สั้นๆ ง่ายๆ มาก่อนใช่ไหม? การควบคุมหุ่นรบก็สามารถใช้สี่คำนี้มาสื่อได้”
“หมายความว่า ความจริงแล้วการควบคุมที่เรียบง่ายที่สุดถึงจะมีอานุภาพมากที่สุดเหรอครับ?” หลิงหลานเลิกคิ้วถาม
“อืม ลูกพูดไม่ค่อยครบ ควรจะพูดว่า มีเพียงควบคุมหุ่นรบให้เหมือนแขนขาตัวเอง ใช้แรงให้น้อยที่สุดแสดงอานุภาพของหุ่นรบที่มากที่สุด นี่ถึงจะเป็นสิ่งที้ผู้ควบคุมต้องทำอย่างแท้จริง” หลิงเซียวเอ่ยการรู้แจ้งของเขาออกมา “ทักษะพิเศษที่ทรงพลังแต่ในขณะเดียวกันก็ใช้แรงมหาศาลพวกนั้นไม่ใช้ว่าไม่จำเป็นเลย แต่ว่าในช่วยเวลาความเป็นความตาย หรือว่าช่วงเวลาวิกฤติ ไม่จำเป็นต้องใช้มันออกมาเพื่อสิ้นเปลืองพลังของหุ่นรบ ในเมื่อสามารถใช้การควบคุมพื้นฐานที่เรียบง่ายที่สุดจัดการคู่ต่อสู้ แล้วทำไมต้องสิ้นเปลืองแรงมากขนาดนั้นด้วยล่ะ?”
ตอนแรกที่เขาคลานออกมาจากหลุมดำ เผชิญหน้ากับศัตรูที่เต็มไปทั่วทั้งท้องฟ้ง เขาได้แต่ใช้ทักษะระดับสุดยอดที่ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจถึงจะสามารถขู่ขวัญกองทัพศัตรูได้ ความเป็นจริงบีบให้หลิงเซียวใช้กระบวนท่าตระการตาที่มีเฉพาะผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ แต่การกินพลังงานอย่างรุนแรงนั้นก็ทำให้หลิงเซียวลอบเจ็บปวดใจ ถึงแม้ผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะสามารถเติมแหล่งพลังงานจากในอวก
