“พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าผมอยากนำพาพวกเพื่อนๆ เดินไปให้ไกลมากขึ้นก็จำเป็นต้องจัดสรรสมาชิกของหน่วยรบให้รับหน้าที่ที่เหมาะสมและสมบูรณ์แบบมากที่สุด?” หลิงหลานขมวดคิ้ว ดูท่าเธอจะยึดมั่นในความคิดมากเกินไปหน่อยแล้ว…
เวลานี้หลิงหลานเข้าใจเรื่องบางอย่างที่ก่อนหน้านี้เธอคิดไม่ออกแล้วว่า ‘ทำไมหลินจงชิงกับหานจี้จวินถึงเลือกสมัครสอบภาควิชาอื่นของโรงเรียน ถึงแม้ระดับการควบคุมหุ่นรบของพวกเขาจะไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเซี่ยอี๋กับลั่วล่างเท่าไหร่นัก แต่ควรรู้เอาไว้ว่าพวกเขาไปถึงระดับนักรบหุ่นรบชั้นสูงในโลกหุ่นรบแล้ว ที่แท้พวกเขารู้องค์ประกอบของหน่วยรบในอนาคตดีอยู่แล้ว ดังนั้นถึงได้ทำการตัดสินใจนานแล้วเพื่ออนาคตของหน่วยรบ ตรงกันข้ามเธอที่เป็นลูกพี่จนถึงตอนนี้ยังงงๆ อยู่นิดหน่อยเลย ถึงแม้ในจิตใต้สำนึกจะรู้ว่าพวกเขาทำเพื่อทีม แต่ไม่ได้เข้าใจลึกซึ้งเหมือนอย่างตอนนี้’
“นี่คือเรื่องจำเป็น ยกตัวอย่างเช่น รุ่นพี่ที่ทำอาวุธเล่มนี้ให้ลูก เขาคือตัวเลือกที่ดีเยี่ยมมาก ควรรู้เอาไว้ว่าคนที่สามารถสร้างอาวุธโดดเด่นแบบนี้ออกมาได้ เขาต้องเชี่ยวชาญด้านวัตถุดิบไปจนถึงขีดสุดแล้ว เป็นอัจฉริยะด้านการสร้างดัดแปลงแน่นอน เขาสามารถช่วยหน่วยรบของลูกได้อย่างมหาศาล พัฒนากำลังรบเพิ่มขึ้นได้เท่าตัวหรือมากกว่านั้น” หลิงเซียวตอบ “ถ้าหากเขายังไม่ได้เข้าร่วมหน่วยรบอื่นละก็ พ่อแนะนำให้ลูกลงมือเร็วหน่อย อัจฉริยะแบบนี้พบเจอได้ยากนะ”
“อืม ผมจะลอง
