ขาอนุญาตให้พวกเขาชมการประลอง อยากให้โอกาสพวกเขา แต่ไม่อยากเห็นพวกเขารบกวนการเรียนรู้ของลูกสาวเขา
“เปล่าครับ ผมแค่คิดว่า พวกเขาจะเป็นพรหมลิขิตของผมหรือเปล่า ไม่แน่ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาเป็นสมาชิกหน่วยรบของผมในอนาคต” หลิงหลานเอ่ยอย่างสบายๆ “ไม่ใช่ว่าจะได้รับโอกาสง่ายดายขนาดนั้น บางทีควรให้พวกเขาจ่ายค่าตอบแทนบางอย่างด้วย…”
เอ่อ…นี่เป็นลูกสาวของเขาเหรอ? ชั่วช้าเจ้าเล่ห์มากเกินไปแล้วนะ? หลิงเซียวอดมองไปยังหุ่นรบไร้ความผิดสองตัวที่ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นไม่ได้ ทว่าในใจกลับยกนิ้วโป้งบ่งบอกว่าเจ๋งมากให้ลูกสาวตัวเองอย่างเฉียบขาด ‘ให้ตายสิ สมกับเป็นลูกสาวของเขาจริงๆ ไม่มีทางยอมขาดทุนอย่างไร้เหตุผล’
“หุ่นรบสีดำชื่อว่าต่าชูเว่ยหลาย (ฝ่าฟันอนาคต) หุ่นรบระดับสูงชื่อว่า เนี่ยนเทียนโหยวเหริน (อ่านชะตา มนุษย์กำหนด) หลิงเซียวบอกไอดีของทั้งสองคนให้ลูกสาวตัวเองฟังโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว ใช้การกระทำมาสนับสนุนการตัดสินใจของลูกสาว
พอเห็นหุ่นรบสองตัวบนเวทีประลองหยุดการต่อสู้แล้วทยอยกันมองมาที่พวกเขาแวบหนึ่ง หลี่หลานเฟิงกับจ้าวจวิ้นก็ใจกระตุก หรือว่าอีกฝ่ายจะไล่พวกเขาแล้ว? จ้าวจวิ้นพนมมือสวดมนต์ในห้องคนขับของหุ่นรบ ‘พระเจ้าครับ อย่าเด็ดขาดน้า!’
หุ่นรบสองตัวบนเวทีหันหน้ากลับไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายท่ามกลางความกังวลใจของพวกเขาสองคน ทันใดนั้นหุ่นรบระดับกลางก็ทะยานไปข้างหลัง เว้นระยะห่างกับห