อกอันนั้นก็เดาได้แล้วว่าเขาคือใคร…
หลิงหลานพูดไม่ออก ทั้งสองคนจมสู่ความเงียบงันไร้คำพูดอีกครั้ง ในตอนนี้เองหัวใจของหลิงหลานก็หดเกร็ง สัมผัสถึงวิกฤติพลันจู่โจมเข้ามา หลิงหลานเลือกทะยานหลบหนีด้วยความเร็วสูงทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยสักนิดเดียว เมื่อเธอหันตัวกลับมาก็เห็นหลิงเซียวที่อยู่ข้างกายยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนอยู่ที่เดิม ดาบสั้นสองเล่มที่ชักออกมากำลังเสียบกลับไปที่ด้านหลังเอวช้าๆ และบนพื้นข้างใต้หุ่นรบมีสัตว์อสูรป่ารูปร่างหน้าตาโหดเหี้ยมสุดขีดนอนอยู่
หลิงหลานเห็นแบบนี้ หัวใจก็สั่นสะท้านทันที เธอเพิ่งสัมผัสได้ถึงวิกฤติเลยได้แต่เลือกหลบหนีเท่านั้น แต่หลิงเซียวที่หันหลังกลับกำจัดสัตว์อสูรที่ซุ่มโจมตีได้อย่างสบายๆ มองเห็นได้ชัดเจนจากศพที่นอนคว่ำอยู่บนพื้นว่าด้านบนมีเพียงบาดแผลถึงแก่ชีวิตจุดเดียวนั้น หรือพูดอีกอย่างก็คือ หลิงเซียวชักดาบทันทีแล้วแทงเข้าไป พริบตาเดียวก็ทำให้สัตว์อสูรสองตัวเสียชีวิต
มันดูเหมือนง่ายดายมากๆ แต่การจะทำเรื่องนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ควรรู้เอาไว้ว่าพลังชีวิตของสัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่งสุดขีด ต่อให้แทงจุดอ่อนถึงตายโดยตรง พลังชีวิตที่แข็งแกร่งก็ทำให้สัตว์อสูรเหล่านี้มีโอกาสทำการโต้กลับสุดท้าย คนมากมายไม่กล้าต่อสู้ประชิดตัวกับสัตว์อสูรประเภทนี้ก็เพราะกลัวเรื่องนี้
แต่สำหรับหลิงเซียวแล้ว ทุกอย่างนี้ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย เขากำจัดอันตรายทุกอย่างด้วยวิธีการที่หมดจดและมีประสิทธ
