ได้อย่างแท้จริง
เวลานี้หลิงหลานรู้สึกงุ่นง่านอยู่บ้าง ทำไมหลายวันมานี้เธอถึงตระหนักเรื่องนี้ไม่ได้นะ? สิ้นเปลืองหลายวันไปอย่างเปล่าประโยชน์ หลิงหลานรู้ว่าเวลาของพ่อเธอเป็นสิ่งล้ำค่าก็ตัดสินใจว่าจะไม่สิ้นเปลืองต่อไปอีกแล้ว ดังนั้นเธอจึงเอ่ยกับหลิงเซียวด้วยความจริงจังว่า “หลายวันนี้คุณพ่อน่าจะว่างใช่ไหมครับ” แววตาของหลิงหลานเปล่งประกายอย่างหาใดเปรียบ ในแววตาเผยความคาดหวังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด…
หรือว่าลูกสาวจะรับรู้ถึงความรักของพ่อที่เขาแสดงออกมาแล้ว? หลิงเซียวตื่นเต้นยินดีอย่างมาก นี่หมายความว่าลูกสาวยินดียอมรับเขา สามารถเรียกเขาว่า ‘พ่อ’ อย่างสนิทสนมแล้วใช่ไหม? เขาพยักหน้าติดต่อกัน “ใช่แล้ว พ่อว่างมากเลย”
“งั้นก็สอนการควบคุมหุ่นรบให้ผมหน่อยนะครับ” คำพูดประโยคต่อมาของหลิงหลานทำให้อารมณ์ของหลิงเซียวร่วงจากสวรรค์ลงมาสู่ขุมนรกทันที เศร้าเสียใจอย่างมาก น้ำตานองหน้าแล้ว
ลูกครับ พ่อเดินทางยาวไกลปลอมแปลงตัวตนมาที่โรงเรียนทหารก็เพื่อที่จะสร้างความผูกพันระหว่างพ่อลูกอย่างลึกซึ้งกับลูก ไม่ใช่เข้ามาเป็นอาจารย์ PK กับลูกนะ…
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับแววตาเล็กๆ ที่สว่างไสวพราวพร่างของหลิงหลาน หลิงเซียวเอ่ยคำพูดปฏิเสธไม่ออกเลย เขาทำได้แค่พยักหน้าพูดว่า “ได้สิ”
หลิงหลานได้ยินหลิงเซียวรับปาก มุมปากของเธอก็ยกขึ้นมาฉับพลัน ถึงแม้หลิงเซียวจะมองไม่เห็นสีหน้าของลูกสาว แต่เขาเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ว่าลูกส
