หน้าประตู จากนั้นเธอก็มองไปยังท้องฟ้าด้านนอกที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องอย่างรุนแรง ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าออกไปตอนนี้ไม่ใช่ความคิดที่ดีจริงๆ
หลิงเซียวเห็นหลิงหลานนิ่วหน้ามองออกไปด้านนอก เขาก็มองไปเช่นกัน จากนั้นก็เกาสันจมูกอย่างอายๆ อยู่บ้าง “เอ่อ ดูเหมือนอากาศร้อนไปหน่อยนะ”
ในตอนที่เขาคิดว่าจะได้เจอหน้าลูกสาวอีกครั้ง พวกเรื่องอากาศเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่หลิงเซียวสามารถใคร่ครวญได้เลย “ไม่อย่างนั้นก็อยู่ในบ้านพักผ่อน?” สถานที่ที่หลิงเซียวพักอยู่ชั่วคราวก็คือบ้านพักหลังหนึ่ง แต่ว่ามีระดับสูงกว่าที่หลิงหลานอาศัยอยู่
ถึงแม้หลิงหลานไม่กลัวความร้อน แต่เธอก็ไม่อยากออกไปถูกแสงอาทิตย์ร้อนแรงเผาหรอกนะ ดังนั้นก็เลยตกลงด้วยความยินดี อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอกับหลิงเซียวดื่มชาดำเย็นหมดเป็นกาที่สาม ก็รู้สึกว่าการที่เธอกับพ่อของเธอดื่มชากันเงียบๆ ขนาดนี้ดูโง่เง่าอยู่บ้างจริงๆ
หลิงเซียวคล้ายกับตระหนักเรื่องนี้ได้เหมือนกัน นี่ทำให้หลิงเซียวท้อแท้ใจอยู่บ้าง เขาพูดหัวข้อที่เขาสามารถหาได้ไปหมดแล้วเมื่อหลายวันก่อน จนกระทั่งตอนนี้เขายังไม่รู้จริงๆ ว่าต้องพูดอะไรบ้าง หรือว่าต้องเอาคำถามเมื่อหลายวันก่อนมาถามซ้ำอีกครั้ง? แบบนี้จะทำให้ลูกสาวเขารับไม่ไหวแล้วหนีไปทันทีหรือเปล่า? หรือว่าจะโมโหแล้วต่อยเข้ามาทันที?
พอมองลูกสาวที่เย็นชาตรงหน้าแวบหนึ่ง หลิงเซียวคิดว่าอัตราที่หลิงหลานหนีไปดูจะสูงกว่า…นี่ทำให้เขาที่หาโอกาส
