แท้แล้ว อาจารย์หมายเลขหนึ่งเสนอวิธีการนี้มา ไม่ใช่ให้เธอตามหาบุคลิกที่เย็นชาสุดขีด หากแต่ให้เธอเอาชนะบุคลิกเหล่านี้ไปทีละคน ช่วยลั่วล่างทำการปราบปรามให้สำเร็จ
“ไม่รู้ว่ายังมีบุคลิกอีกเท่าไหร่? นี่ฉันต้องต่อสู้ไปจนถึงบุคลิกสุดท้ายถึงจะจบลงได้เหรอ?” หลิงหลานพึมพำกับตัวเอง หัวเราะเจื่อนๆ อยู่ในใจไม่หยุด ถ้าเกิดโชคร้าย เธอก็ต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกหลายวัน เป็นงานที่ยุ่งยากจริงๆ ดังนั้นถึงบอกแล้วไงว่า ลูกพี่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นกันง่ายๆ เลย…
“ไม่จำเป็น ขอเพียงนายเอาชนะฉันได้แล้ว บุคลิกรองอื่นๆ ก็จะยอมรับนาย เพราะว่าฉันคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บุคลิกทั้งหมด” บุคลิกเย็นชาสุดขีดได้ยินหลิงหลานพูดพึมพำกับตัวเองก็ตอบมา ถึงแม้น้ำเสียงของเขาจะเย็นชาเรียบนิ่งมาก แต่หลิงหลานยังคงฟังออกถึงความทระนงตนและความมั่นใจในตัวเองของบุคลิกเย็นชาสุดขีด
คำพูดของบุคลิกเย็นชาสุดขีดก็ได้อธิบายแล้วว่าทำไมอาจารย์หมายเลขหนึ่งถึงบอกให้เธอหาตัวบุคลิกเย็นชาสุดขีดออกมาให้ได้ ดูท่าไม่ใช่ลั่วล่างจำเป็นต้องอาศัยเขาผ่านพ้นวิกฤติยาปลุกไปให้ได้ หากแต่จำเป็นต้องปราบอีกฝ่ายถึงจะทำให้ลั่วล่างควบคุมพรสวรรค์ของเขาได้อย่างแท้จริง
สิ่งที่เรียกว่าโอกาสเป็นเพียงข้ออ้างที่อาจารย์หมายเลขหนึ่งให้เธอลงมือเท่านั้น มิน่าล่ะ พอถึงช่วงท้าย แรงต้านทานต่อยาปลุกของลั่วล่างถึงได้แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เหมือนกับตอนแรกที่แทบขาดสติ เขาเปิดใ